Była żona nie chce potwierdzić otrzymywanych ode mnie alimentów, co robić?

Umorzenie egzekucji alimentów prowadzonych z wynagrodzenia dłużnika

Przy egzekucji prowadzonej z wynagrodzenia za pracę możliwe jest umorzenie egzekucji alimentów na Pana wniosek (dłużnika). Przewiduje to Kodeks postępowania cywilnego (K.p.c.).

Art. 883. (...)

§ 2. Jednakże dłużnik może żądać umorzenia egzekucji co do świadczeń wymagalnych w przyszłości, jeżeli uiści wszystkie świadczenia wymagalne i złoży na rachunek depozytowy Ministra Finansów sumę równającą się sumie świadczeń periodycznych za sześć miesięcy, z równoczesnym umocowaniem komornika do podejmowania tej sumy. Komornik skorzysta z tego umocowania, gdy stwierdzi, że dłużnik popadł w zwłokę z uiszczeniem świadczeń wymagalnych; równocześnie wszczyna z urzędu egzekucję.”

To umorzenie postępowania egzekucyjnego o alimenty we wskazany sposób zostało ograniczone do egzekucji z przysługującego dłużnikowi wynagrodzenia za pracę. Umożliwia zatem dłużnikowi zakończenie postępowania egzekucyjnego pomimo sprzeciwu wierzyciela w zakresie wynagrodzenia za pracę.

Nie spowoduje to umorzenia egzekucji prowadzonej z zastosowaniem innych środków egzekucyjnych.

Co do zasady, celem postępowania egzekucyjnego jest przecież przymuszenie dłużnika do zapłaty zobowiązania, gdy ten nie płaci długu w terminie, a nie stworzenie dodatkowej dolegliwości.

Zgodnie z powołanym przepisem – jeżeli dłużnik złoży odpowiednią kwotę, na którą składa się odpowiednio sześć rat alimentów za każdy miesiąc (6 x kwota za każdy miesiąc orzeczonych alimentów), dochodzi w konsekwencji do umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Ustawodawca, wprowadzając ten przepis, doprowadził do odpowiedniej ochrony wierzyciela w przypadku braku możliwości ściągnięcia alimentów od dłużnika, a z drugiej strony pozwolił dłużnikowi na zmniejszenie ryzyka egzekucji i tym samym częściowego lub niekiedy całościowego uniknięcia kosztów egzekucji komorniczej.

Oprócz spłacenia wszystkich świadczeń wymagalnych (a więc alimentów dotąd niezapłaconych) oraz złożenia sumy za pół roku alimentów, dłużnik musi odpowiednio umocować komornika do podjęcia powyższej kwoty złożonej do depozytu w przypadku, gdyby komornik stwierdził, że dłużnik popadł w zwłokę z uiszczeniem wymagalnych (przysługujących wierzycielowi) alimentów.

Warto podkreślić, że powyższa kwota złożona na rachunek depozytowy Ministra Finansów będzie zatrzymana („zamrożona”), przez cały czas, w którym dłużnik będzie zobowiązany do płacenia alimentów.

Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 27 lutego 2008 r. o sygn. III CZP 153/07 – do złożenia przez dłużnika w toku egzekucji świadczenia do depozytu sądowego na podstawie art. 883 § 2 K.p.c. nie jest wymagane zezwolenie sądu przewidziane w art. 6932 § 1 K.p.c.

Podaje Pan, że okazuje komornikowi dowód wniesienia alimentów. Ponieważ okazuje go Pan po rozpoczęciu zajęcia i jego dokonaniu – nie jest możliwe wstrzymanie się komornika z dokonaniem czynności egzekucyjnej. Jednak brak zaległości oraz takie okazanie powinno spowodować wstrzymanie się komornika z dokonaniem zajęcia Pana wynagrodzenia za pracę. Komornik bowiem wstrzymuje się z dokonaniem czynności, jeżeli przed jej rozpoczęciem dłużnik złoży niebudzący wątpliwości dowód na piśmie, że obowiązku swojego dopełnił albo że wierzyciel udzielił mu zwłoki.

Wstrzymując się z dokonaniem czynności, komornik, stosownie do okoliczności, podejmie działania, które umożliwiają dokonanie czynności w przyszłości. O wstrzymaniu czynności i jego przyczynach komornik niezwłocznie zawiadamia wierzyciela. Na polecenie wierzyciela niezwłocznie dokonuje czynności, która uległa wstrzymaniu.

Zobacz też: Zapłacone alimenty a komornik

Zajęcie wynagrodzenia mimo braku zaległości i bieżącym regulowaniu alimentów

Teoretycznie, przy braku zaległości oraz bieżącym regulowaniu alimentów nie powinno dojść do zajęcia wynagrodzenia. Jednak nie sposób wykluczyć wniosku wierzyciela w takim zakresie, a wtedy komornik nie ma innego wyjścia.

Umorzenie egzekucji w innych przypadkach oraz przy innych środkach egzekucyjnych możliwe jest z urzędu:

1) jeżeli okaże się, że egzekucja nie należy do organów sądowych;

2) jeżeli wierzyciel lub dłużnik nie ma zdolności sądowej albo gdy egzekucja ze względu na jej przedmiot lub na osobę dłużnika jest niedopuszczalna;

3) jeżeli jest oczywiste, że z egzekucji nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych;

4) jeżeli wierzyciel w ciągu sześciu miesięcy nie dokonał czynności potrzebnej do dalszego prowadzenia postępowania lub nie zażądał podjęcia zawieszonego postępowania.

Umorzenie jest możliwe w całości lub w części na wniosek:

1) jeżeli tego zażąda wierzyciel; jednakże w sprawach, w których egzekucję wszczęto z urzędu lub na żądanie uprawnionego organu, wniosek wierzyciela o umorzenie postępowania wymaga zgody sądu lub uprawnionego organu, który zażądał wszczęcia egzekucji;

2) jeżeli prawomocnym orzeczeniem tytuł wykonawczy został pozbawiony wykonalności albo orzeczenie, na którym oparto klauzulę wykonalności, zostało uchylone lub utraciło moc;

3) jeżeli egzekucję skierowano przeciwko osobie, która według klauzuli wykonalności nie jest dłużnikiem i która sprzeciwiła się prowadzeniu egzekucji, albo jeżeli prowadzenie egzekucji pozostaje z innych powodów w oczywistej sprzeczności z treścią tytułu wykonawczego;

4) jeżeli wierzyciel jest w posiadaniu zastawu zabezpieczającego pełne zaspokojenie egzekwowanego roszczenia, chyba że egzekucja skierowana jest do przedmiotu zastawu.

Przeczytaj też: Alimenty depozyt 6 miesięcy

Czy komornik może umorzyć postępowanie egzekucyjne na wniosek dłużnika?

W opisanej sprawie nie ma szans na umorzenie na Pana wniosek egzekucji stosownie do art. 883 K.p.c., za wyjątkiem umorzenia egzekucji z wynagrodzenia za pracę. Nie dojdzie do umorzenia z urzędu. Nie dojdzie do umorzenia na wniosek wierzyciela. I nie dojdzie do umorzenia z uwagi na inne okoliczności przy umorzeniu na wniosek.

Może Pan zaproponować byłej żonie cofnięcie wniosku, a w razie odmowy – skierować do sądu pozew o ustalenie, że ona ma ponieść koszty niepotrzebnej egzekucji. Jak wypowiedział się Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 9 września 1987 r. (sygn. akt. III CRN 233/87, LexPolonica nr 311425) – wierzyciel, który bez potrzeby powoduje wszczęcie egzekucji w sytuacji, gdy dłużnik zgodnie z tytułem wykonawczym dobrowolnie świadczy alimenty w wymaganej wysokości i ustalonym terminie, sam powinien ponieść wywołane tym postępowaniem koszty egzekucyjne, przysługujące organowi egzekucyjnemu.

Jeżeli była żona złożyła wniosek o wszczęcie egzekucji w chwili, kiedy istniała zaległość płatności alimentów – to trudno byłoby powiedzieć, że wszczęła postępowanie bez potrzeby. Jeżeli zaś złożyła wniosek o wszczęcie egzekucji w chwili, kiedy nie istniała zaległość w płatności alimentów – to nie byłoby problemu z udowodnieniem, że wszczęła postępowanie bez potrzeby. Trzeba najpierw tę okoliczność jednoznacznie ustalić.

O ile komornik ustalił koszty egzekucji, to w ciągu 7 dni od daty otrzymania postanowienia może Pan złożyć skargę na komornika obciążającego Pana kosztami egzekucji. W jej ramach użyć argumentów o niepotrzebnym wszczynaniu egzekucji.

Ewentualnie wchodzi w rachubę wniosek do komornika o odstąpienie od obciążania Pana kosztami z powodu zbędnej egzekucji, a w razie odmowy lub braku reakcji – skarga na komornika (z argumentacją jak wyżej).

Źródła:

1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
2. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
3. Uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 27 lutego 2008 r. o sygn. III CZP 153/07

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej  ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.