Przedawnienie długu, zajęcie nadpłaty podatku i prawa dłużnika

Podstawa prawna zajęcia

Zgodnie z art. 902 Kodeksu postępowania cywilnego oraz przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, komornik ma prawo dokonać zajęcia nadpłaty podatku, która podlega zwrotowi z urzędu skarbowego. Takie zajęcie jest środkiem egzekucyjnym służącym wyegzekwowaniu należności z tytułu wykonawczego.

Przedawnienie roszczeń z tytułu czynszu

Podstawą zobowiązania jest zaległy czynsz. Zgodnie z art. 118 Kodeksu cywilnego roszczenia z umowy najmu przedawniają się po 3 latach. Jednak wszczęcie egzekucji powoduje przerwanie biegu przedawnienia (art. 123 k.c.), co sprawia, że termin liczy się od nowa od chwili podjęcia czynności egzekucyjnych.

W przedstawionej sprawie egzekucja została wszczęta w 1999 r., a kolejne działania podejmowano aż do 2020 r. Istotne jest jednak, że dłużnik przebywał za granicą i nie otrzymywał zawiadomień o wszczynanych postępowaniach.

Znaczenie doręczeń i orzecznictwa

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 29 czerwca 2016 r. (sygn. akt III CZP 29/16) wskazał, że przerwanie biegu przedawnienia przez czynności egzekucyjne jest skuteczne tylko wtedy, gdy dłużnik został o nich prawidłowo poinformowany. Jeśli zawiadomień nie było, egzekucja nie mogła skutecznie przerywać biegu przedawnienia.

Należy jednak pamiętać, że wskazana uchwała nie ma mocy wiążącej wobec wszystkich sądów, a część doktryny krytycznie ocenia jej stanowisko. W praktyce więc sądy mogą różnie rozstrzygać tego rodzaju sprawy.

Możliwe działania

Jeżeli zajęcie zwrotu podatku nastąpiło na podstawie przedawnionego długu, istnieje możliwość jego zakwestionowania. W szczególności można:

• złożyć skargę na czynności komornika – w terminie 7 dni od dnia, gdy dowiedzieliśmy się o zajęciu, podnosząc zarzut przedawnienia,

• wystąpić o umorzenie egzekucji – jeżeli sąd potwierdzi przedawnienie,

• wnieść powództwo przeciwegzekucyjne – w przypadku, gdy wierzyciel nie zgodzi się na umorzenie postępowania.

Należy przy tym pamiętać, że dłużnik ma obowiązek informowania organu egzekucyjnego o każdej zmianie miejsca pobytu dłuższej niż miesiąc, co może być argumentem używanym przeciwko niemu.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej  ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.