Przedawnienie długu z tytułu najmu sprzętu, kiedy wierzyciel traci prawo do zapłaty?

Przedawnienie roszczeń z umowy najmu

Do roszczeń z umowy najmu, za wyjątkiem roszczeń wskazanych w art. 677 Kodeksu cywilnego (K.c.) stosuje się przepisy określające ogólne terminy przedawnienia. Tu wskażę, że roszczenie o zapłatę czynszu przedawnia się właśnie wedle tych ogólnych terminów. Na mocy bowiem art. 677 K.c.:

„Art. 677. Roszczenia wynajmującego przeciwko najemcy o naprawienie szkody z powodu uszkodzenia lub pogorszenia rzeczy, jak również roszczenia najemcy przeciwko wynajmującemu o zwrot nakładów na rzecz albo o zwrot nadpłaconego czynszu przedawniają się z upływem roku od dnia zwrotu rzeczy.”

Zgodnie z art. 118 K.c. – jeśli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Pani mąż zapewne zawierał umowę z przedsiębiorcą, który świadczył usługi najmu sprzętu. Jego roszczenia z tytułu czynszu, skoro wiążą się z jego prowadzoną działalnością gospodarczą, uległy przedawnieniu w terminie 3 lat. Ponadto roszczenie o zapłatę czynszu jest z reguły roszczeniem okresowym – Pani mąż zapewne płacił określoną kwotę czynszu za dany okres najmu (np. miesięcznie). Także i z tej podstawy roszczenie o zapłatę czynszu przedawni się z upływem lat 3.

Termin trzech lat liczy się od dnia wymagalności roszczenia, tj. terminu zapłaty.

Przerwanie i zawieszenie biegu terminu przedawnienia roszczeń

Istotną kwestią jest to, że czynności wierzyciela i dłużnika mogą wpływać na przerwanie i zawieszenie biegu terminu przedawnienia (art. 123 K.c.).

Termin tego przedawnienia może ulegać zawieszeniu i przerwaniu np. poprzez wszczęcie postępowania egzekucyjnego (A. Jedliński, Komentarz do art. 125 Kodeksu cywilnego, teza 5, LEX), przez uznanie roszczenia (np. umawianie się na rozłożenie zapłaty na raty). Podając, że roszczenie uległo przedawnieniu, zakładam, że Pani mąż nie umawiał się co do spłaty zobowiązania w ratach, nie podejmował żadnych rozmów dotyczących roszczenia z drugą stroną, uznając je. Po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo (jeśli podjęto czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, albo przez wszczęcie mediacji, przedawnienie nie biegnie na nowo, dopóki postępowanie nie zostanie zakończone) – art. 124 K.c. Ponieważ dopiero teraz otrzymali Państwo nakaz zapłaty, wiemy, że wcześniej postępowanie sądowe nie było wszczęte – to oznacza, że w ten sposób nie przerwano biegu terminu przedawnienia, ani że przedawnienie wciąż wynosi 3 lata, nie lat 10 (por. art. 125 K.c.). Tym samym głównym sposobem przerwania biegu terminu przedawnienia mogło być uznanie roszczenia – proszę rozważyć, czy takie nastąpiło i kiedy.

Bezzasadny zarzut przedawnienia roszczeń i przegrana sprawa w sądzie

Jeśli podniosą Państwo zarzut przedawnienia, a okaże się on bezzasadny, poniosą Państwo wyższe koszty postępowania sądowego. Będzie to wyższa opłata od pozwu (o ¾ od tej zapłaconej aktualnie, zasądzonej w nakazie, por. art. 79 pkt 2c ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych) oraz wyższe koszty zastępstwa procesowego. I tak wedle rozporządzenia MS w sprawie opłat za czynności radców prawnych:

„§ 2. 1 Stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy:

1) do 500 zł – 90 zł;

2) powyżej 500 zł do 1500 zł – 270 zł;

3) powyżej 1500 zł do 5000 zł – 900 zł;

4) powyżej 5000 zł do 10 000 zł – 1800 zł;

5) powyżej 10 000 zł do 50 000 zł – 3600 zł;

6) powyżej 50 000 zł do 200 000 zł – 5400 zł;

7) powyżej 200 000 zł do 2 000 000 zł – 10 800 zł;

8) powyżej 2 000 000 zł do 5 000 000 zł – 15 000 zł;

9) powyżej 5 000 000 zł – 25 000 zł.”

Państwo w razie niezasadnego zarzutu i przegrania sprawy, a także występowania drugiej strony z profesjonalnym pełnomocnikiem, zostaną w wyroku obciążeni kosztami zastępstwa wedle zacytowanego § 2. Aktualnie zostali Państwo obciążeni wedle innego przepisu tego rozporządzenia:

„§ 3. 1. W sprawach rozpoznawanych w postępowaniu upominawczym, elektronicznym postępowaniu upominawczym, postępowaniu nakazowym oraz europejskim postępowaniu nakazowym stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy:

1) do 500 zł – 60 zł;

2) powyżej 500 zł do 1500 zł – 180 zł;

3) powyżej 1500 zł do 5000 zł – 600 zł;

4) powyżej 5000 zł do 10 000 zł – 1200 zł;

5) powyżej 10 000 zł do 50 000 zł – 2400 zł;

6) powyżej 50 000 zł do 200 000 zł – 3600 zł;

7) powyżej 200 000 zł – 7200 zł.

2. W przypadku skutecznego wniesienia sprzeciwu lub zarzutów opłatę ustala się na zasadach ogólnych.”

Aby ostatecznie wyjaśnić sprawę przedawnienia, trzeba by było przeanalizować pozew wraz z nakazem, wtedy można będzie podać konkretne kwoty i ocenić, czy wedle faktów przedstawionych w pozwie, roszczenie pozostaje przedawnione.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej  ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.