- Komornik może prowadzić egzekucję tylko z udziału należącego do dłużnika, a drugi współwłaściciel nie traci automatycznie swojego udziału.
- Przed licytacją sporządza się opis i oszacowanie nieruchomości; zarzuty do opisu i oszacowania można wnieść co do zasady w terminie 2 tygodni.
- Nabywca udziału wstępuje w miejsce dłużnika jako współwłaściciel i może żądać zniesienia współwłasności przed sądem.
- Wyposażenie mieszkania nie przechodzi na nabywcę udziału, jeżeli nie należy do dłużnika, ale warto wcześniej zabezpieczyć dowody własności rzeczy.
- Osoba mieszkająca w lokalu powinna sprawdzić, czy ma tytuł prawny do korzystania z mieszkania, bo sama okoliczność zamieszkiwania nie blokuje licytacji udziału.
Egzekucja z udziału w nieruchomości
Jeżeli dłużnik jest właścicielem tylko udziału w mieszkaniu, egzekucja może zostać skierowana właśnie do tego udziału. W praktyce oznacza to, że komornik nie sprzedaje udziału drugiego współwłaściciela, lecz udział należący do dłużnika, na przykład 1/2 w prawie własności lokalu.
Udział we współwłasności jest udziałem idealnym. Nie oznacza konkretnego pokoju, kuchni ani wydzielonej części mieszkania. Dlatego nabywca udziału nie kupuje fizycznie połowy lokalu, lecz prawo współwłasności w określonej części ułamkowej.
W pokrewnych sprawach ważna bywa także obrona drugiego współwłaściciela, zwłaszcza gdy wierzyciel lub nabywca udziału próbuje wywierać presję na osobę, która nie odpowiada za cudzy dług.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 2 godzin • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Jak wygląda procedura przed licytacją udziału?
Egzekucja z nieruchomości przebiega etapami. Najpierw dochodzi do zajęcia nieruchomości albo udziału, następnie do opisu i oszacowania, obwieszczenia o licytacji, samej licytacji, przybicia, przysądzenia własności i podziału sumy uzyskanej z egzekucji.
W przypadku udziału w mieszkaniu komornik i biegły muszą ustalić wartość całej nieruchomości oraz wartość udziału dłużnika. Wycena udziału może być niższa niż prosta matematyczna część wartości całego mieszkania, ponieważ udział w lokalu jest trudniejszy do sprzedaży niż całe mieszkanie. Zależy to jednak od konkretnego operatu szacunkowego.
Po zajęciu nieruchomości dłużnik jest wzywany do zapłaty. Jeżeli dług nie zostanie spłacony, wierzyciel może żądać dalszych czynności, w tym opisu i oszacowania. Na tym etapie warto aktywnie odbierać korespondencję od komornika i sądu, ponieważ terminy procesowe są krótkie.
Opis i oszacowanie mieszkania
Opis i oszacowanie to ważny etap, bo od ustalonej wartości zależy cena wywołania udziału na licytacji. Operat sporządza rzeczoznawca majątkowy, a komornik dokonuje opisu nieruchomości. Dłużnik, wierzyciel i inne osoby uczestniczące w postępowaniu powinny sprawdzić, czy w operacie prawidłowo opisano lokal, jego stan, obciążenia, sposób korzystania oraz wartość udziału.
Zarzuty do opisu i oszacowania wnosi się co do zasady w terminie 2 tygodni od ukończenia opisu i oszacowania. Jeżeli opis i oszacowanie nie zostały ukończone w terminie wskazanym w zawiadomieniu, termin liczy się od doręczenia zawiadomienia o ukończeniu tej czynności. Zarzuty mogą dotyczyć na przykład błędnej powierzchni, pominięcia istotnego obciążenia, nieprawidłowego stanu technicznego albo zawyżonej lub zaniżonej wartości.
Samo wniesienie zarzutów nie jest sposobem na trwałe zatrzymanie egzekucji, ale może mieć znaczenie, gdy operat jest wadliwy. W niektórych sprawach pozwala też zyskać czas na rozmowy z wierzycielem, spłatę zadłużenia, ugodę albo próbę sprzedaży udziału na warunkach korzystniejszych niż licytacja.
Cena wywołania i przebieg licytacji
Pierwsza licytacja nieruchomości odbywa się od ceny wynoszącej 3/4 sumy oszacowania. Jeżeli pierwsza licytacja okaże się bezskuteczna, druga licytacja może odbyć się od 2/3 sumy oszacowania. Te zasady stosuje się odpowiednio do udziału, który jest przedmiotem egzekucji.
Osoba przystępująca do przetargu musi złożyć rękojmię, co do zasady w wysokości 1/10 sumy oszacowania. Dłużnik nie może licytować własnej nieruchomości lub swojego udziału. Jeżeli jednak drugi współwłaściciel nie jest dłużnikiem i nie zachodzą wobec niego ustawowe wyłączenia, może rozważyć udział w licytacji albo wcześniejsze rozmowy z wierzycielem i dłużnikiem.
Więcej o praktycznym przebiegu sprzedaży egzekucyjnej wyjaśnia artykuł opisujący przebieg licytacji nieruchomości.
Co nabywca udziału może zrobić po licytacji?
Po prawomocnym przysądzeniu własności nabywca udziału staje się współwłaścicielem mieszkania. Nie oznacza to jeszcze, że automatycznie może wyrzucić pozostałych domowników z lokalu albo przejąć całe mieszkanie, ale zyskuje realne uprawnienia współwłaściciela.
Najważniejsze ryzyko polega na tym, że każdy współwłaściciel może żądać zniesienia współwłasności. Sąd może wówczas rozważyć różne rozwiązania: podział fizyczny, jeżeli jest możliwy, przyznanie nieruchomości jednemu współwłaścicielowi ze spłatą drugiego albo sprzedaż nieruchomości i podział uzyskanej kwoty. W przypadku mieszkania podział fizyczny najczęściej nie jest praktycznie możliwy.
Uprawnienie do żądania zniesienia współwłasności może być wyłączone przez czynność prawną, ale tylko na czas nie dłuższy niż 5 lat. Takie ograniczenie wymaga jednak odpowiedniej podstawy i nie zawsze będzie skuteczne wobec osoby, która dopiero nabyła udział w toku egzekucji. Dlatego w konkretnej sprawie trzeba ocenić treść księgi wieczystej, dokumenty własności i ewentualne umowy między współwłaścicielami.
Czy mama może dalej mieszkać w lokalu?
To zależy od tego, na jakiej podstawie mama mieszka w mieszkaniu. Jeżeli korzysta z lokalu tylko za zgodą właścicieli, nabywca udziału może kwestionować dotychczasowy sposób korzystania z mieszkania i dążyć do jego uregulowania. Jeżeli mama ma silniejszy tytuł prawny, na przykład służebność osobistą mieszkania, umowę najmu, użyczenia albo inne skuteczne prawo, sytuacja wymaga odrębnej analizy.
Służebność mieszkania ujawniona w księdze wieczystej albo ustanowiona przed egzekucją może istotnie wpływać na sytuację nabywcy, ale nie każdy wpis i nie każde uprawnienie działa tak samo. Znaczenie ma między innymi data ustanowienia prawa, jego treść, ujawnienie w księdze wieczystej i przepisy o skutkach przysądzenia własności.
Jeżeli mama nie ma żadnego formalnego tytułu, warto rozważyć uporządkowanie sytuacji jeszcze przed licytacją. Nie każde działanie podjęte po zajęciu udziału będzie jednak skuteczne wobec wierzyciela lub nabywcy, dlatego wymaga to ostrożności.
Wyposażenie mieszkania a licytacja udziału
Zakup udziału w mieszkaniu nie oznacza zakupu mebli, sprzętu AGD, pamiątek rodzinnych ani innych ruchomości znajdujących się w lokalu, jeżeli nie należą one do dłużnika. Problem praktyczny polega jednak na tym, że w razie sporu trzeba wykazać, do kogo należą konkretne rzeczy.
Warto zabezpieczyć faktury, potwierdzenia przelewów, umowy darowizny, zdjęcia, korespondencję i inne dowody potwierdzające, że wyposażenie należy do mamy, córki albo innej osoby, a nie do dłużnika. Same ustne wyjaśnienia mogą okazać się niewystarczające, zwłaszcza gdy chodzi o wartościowe przedmioty.
Jeżeli komornik zająłby ruchomości nienależące do dłużnika, osobie trzeciej mogą przysługiwać środki ochrony prawnej. Terminy w takich sprawach są krótkie, dlatego nie należy czekać do zakończenia egzekucji.
Jak można próbować ograniczyć skutki licytacji?
Najbezpieczniejsze rozwiązania zależą od etapu sprawy. Przed licytacją można rozważyć spłatę długu, ugodę z wierzycielem, wniosek o zawieszenie egzekucji, sprzedaż udziału poza egzekucją za zgodą zainteresowanych albo udział drugiego współwłaściciela w licytacji. Każda z tych dróg wymaga oceny kosztów i ryzyka.
Jeżeli licytacja już się odbyła, znaczenie mają dalsze czynności: przybicie, zapłata ceny, przysądzenie własności i ewentualne środki zaskarżenia. Po bezskutecznej licytacji może pojawić się również temat, jakim jest przejęcie udziału po nieudanej licytacji.
W szerszym ujęciu warto znać także możliwości, jakie daje obrona przed licytacją współwłasności, ponieważ czasami problem nie dotyczy wyłącznie samej sprzedaży udziału, lecz także ochrony drugiego współwłaściciela i domowników.
Przykłady
Poniższe przykłady pokazują, jak licytacja udziału w mieszkaniu może wyglądać w praktyce i jakie działania mogą mieć znaczenie dla dłużnika, drugiego współwłaściciela oraz osoby mieszkającej w lokalu.
Pan Adam był właścicielem 1/2 udziału w mieszkaniu, a druga połowa należała do jego siostry. Komornik sprzedał wyłącznie udział pana Adama. Nabywca nie stał się właścicielem całego mieszkania, ale po przysądzeniu własności złożył wniosek o zniesienie współwłasności. Sąd musiał wtedy ocenić, czy mieszkanie można podzielić, czy przyznać je jednemu ze współwłaścicieli ze spłatą, czy zarządzić sprzedaż.
Pani Maria mieszkała w lokalu należącym po połowie do syna i wnuczki. Syn miał długi, a jego udział trafił do egzekucji. Przed oględzinami rodzina zebrała faktury za meble i sprzęt AGD, z których wynikało, że rzeczy kupiła pani Maria. Dzięki temu w razie sporu można było wykazać, że wyposażenie mieszkania nie jest majątkiem dłużnika.
Drugi współwłaściciel otrzymał informację o opisie i oszacowaniu. Po analizie operatu zauważył, że rzeczoznawca pominął istotne obciążenie ujawnione w księdze wieczystej. W terminie wniesiono zarzuty do opisu i oszacowania. Nie zatrzymało to definitywnie sprawy, ale pozwoliło skorygować błąd i lepiej ocenić ryzyko dalszej licytacji.