Oświadczenie o spłacie długu przez teściów – jak zabezpieczyć pożyczkę?

Jak prawidłowo udokumentować przekazanie pieniędzy teściom?

Samo przekazanie pieniędzy członkom rodziny nie przesądza jeszcze, jaki charakter prawny miała dana czynność. Znaczenie ma to, czy środki miały zostać zwrócone, czy zostały przekazane bez obowiązku oddania, a także czy odbiorcy mogli swobodnie z nich korzystać.

Jeżeli pieniądze zostały już przekazane, sporządzenie dokumentu po pewnym czasie nadal może być pomocne. Powinien on jednak potwierdzać rzeczywiste wcześniejsze ustalenia, a nie przedstawiać darowiznę jako pożyczkę tylko dlatego, że po latach pojawił się konflikt rodzinny.

Przed sporządzeniem oświadczenia warto odtworzyć przebieg transakcji:

• kto przekazywał pieniądze i kto je otrzymał,
• jakie kwoty i w jakich terminach zostały przekazane,
• czy przekazanie nastąpiło przelewem, czy gotówką,
• jaki był cel przekazania pieniędzy,
• czy strony uzgodniły obowiązek zwrotu,
• czy teściowie mogli wydawać lub wykorzystywać otrzymane środki,
• czy nastąpiły już częściowe spłaty.

Warto zachować potwierdzenia przelewów, wiadomości SMS, korespondencję mailową i inne dokumenty dotyczące ustaleń między stronami. Sam tytuł przelewu nie zawsze rozstrzyga o charakterze czynności, ale może stanowić istotny dowód.

Należy również ustalić, czy pieniądze otrzymał jeden z teściów, czy oboje. Sam fakt pozostawania przez nich w związku małżeńskim nie oznacza automatycznie, że każde z nich jest osobiście zobowiązane do zwrotu całej kwoty.

Pożyczka w rodzinie – kiedy teściowie muszą zwrócić pieniądze?

Jeżeli strony ustaliły, że teściowie otrzymują określoną kwotę z obowiązkiem zwrotu takiej samej ilości pieniędzy, zasadniczo mamy do czynienia z umową pożyczki.

Zgodnie z art. 720 Kodeksu cywilnego dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo rzeczy tego samego gatunku i jakości.

W przypadku pożyczki pieniądze stają się własnością pożyczkobiorcy, natomiast pożyczkodawcy przysługuje roszczenie o ich zwrot. Nie można więc twierdzić, że konkretne środki znajdujące się na rachunku teściów nadal należą do osoby, która udzieliła pożyczki.

Zgodnie z art. 720 § 2 Kodeksu cywilnego umowa pożyczki, której wartość przekracza 1000 zł, wymaga zachowania formy dokumentowej. Nie oznacza to konieczności wizyty u notariusza. Dokumentem może być również odpowiednio utrwalona korespondencja elektroniczna, jeżeli pozwala ustalić treść oświadczeń i osoby je składające. Dla bezpieczeństwa dowodowego najkorzystniejsza jest jednak podpisana umowa.

Brak wymaganej formy dokumentowej co do zasady nie powoduje nieważności pożyczki, ale może prowadzić do ograniczeń dowodowych przewidzianych w art. 74 Kodeksu cywilnego, z uwzględnieniem ustawowych wyjątków.

Jeżeli strony nie określiły terminu zwrotu pożyczki, zastosowanie może znaleźć art. 723 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem dłużnik powinien zwrócić pożyczkę w ciągu sześciu tygodni po wypowiedzeniu dokonanym przez pożyczkodawcę.

W umowie pożyczki warto wskazać:

• termin zwrotu pieniędzy albo harmonogram spłat,
• liczbę rat i terminy ich płatności,
• czy pożyczka jest oprocentowana,
• możliwość wcześniejszej spłaty,
• odsetki za opóźnienie i sposób ich naliczania,
• zasady rozliczania częściowych wpłat.

Jeżeli pożyczka została udzielona wcześniej, możliwe jest także późniejsze zabezpieczenie pożyczki, na przykład przez uznanie istniejącego długu, ustanowienie odpowiedniego zabezpieczenia albo poddanie się egzekucji w akcie notarialnym.

Przechowanie pieniędzy a depozyt nieprawidłowy

Inaczej wygląda sytuacja, gdy pieniądze zostały przekazane wyłącznie do przechowania. Trzeba jednak rozróżnić zwykłe przechowanie od depozytu nieprawidłowego.

Zwykłe przechowanie – art. 835 Kodeksu cywilnego

Zgodnie z art. 835 Kodeksu cywilnego przechowawca zobowiązuje się zachować oddaną mu na przechowanie rzecz ruchomą w stanie niepogorszonym.

Przykładem może być przekazanie teściom zamkniętej koperty z oznaczonymi banknotami, z zastrzeżeniem, że mają oni przechować kopertę i zwrócić dokładnie te same pieniądze, bez prawa korzystania z nich.

W takiej sytuacji można mówić o zwykłym przechowaniu. Co do zasady przechowawca nie staje się właścicielem przechowywanej rzeczy.

Nie należy jednak automatycznie stosować tej konstrukcji do pieniędzy przelanych na zwykły rachunek bankowy teściów, z którego mogą oni swobodnie korzystać.

Depozyt nieprawidłowy – art. 845 Kodeksu cywilnego

Jeżeli z przepisów szczególnych, umowy albo okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi co do gatunku, zastosowanie może znaleźć art. 845 Kodeksu cywilnego, regulujący depozyt nieprawidłowy.

Do depozytu nieprawidłowego stosuje się odpowiednio przepisy o pożyczce, natomiast czas i miejsce zwrotu określają przepisy o przechowaniu.

Oznacza to, że odbiorca może uzyskać własność przekazanych pieniędzy, ale pozostaje zobowiązany do zwrotu odpowiedniej kwoty. Nie musi zwracać dokładnie tych samych banknotów.

Depozyt nieprawidłowy różni się od pożyczki przede wszystkim charakterem uzgodnionego stosunku prawnego. Przy pożyczce zasadniczym celem jest udostępnienie pieniędzy do wykorzystania przez pożyczkobiorcę. Przy depozycie nieprawidłowym punktem wyjścia jest ich oddanie na przechowanie, połączone z uprawnieniem przechowawcy do rozporządzania nimi.

O kwalifikacji nie decyduje wyłącznie nazwa dokumentu. Konieczna jest analiza zgodnego zamiaru stron, celu umowy i okoliczności przekazania pieniędzy.

Darowizna dla teściów – kiedy nie ma obowiązku zwrotu?

Zgodnie z art. 888 Kodeksu cywilnego darowizna polega na zobowiązaniu się darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Jeżeli przekazałeś pieniądze teściom bez oczekiwania ich zwrotu, a celem było nieodpłatne przysporzenie majątkowe, najczęściej będzie to darowizna.

Nie można uznać przekazania za pożyczkę wyłącznie dlatego, że po kilku latach osoba przekazująca pieniądze zmieniła zdanie i chciałaby je odzyskać.

Jeżeli rzeczywiście dokonano darowizny, ewentualne żądanie jej zwrotu wymaga oceny przesłanek właściwych dla tego stosunku prawnego, w szczególności przepisów o odwołaniu darowizny. Samo pogorszenie relacji rodzinnych nie wystarcza do przyjęcia obowiązku zwrotu.

Oświadczenie sporządzone po latach nie powinno pozornie przekształcać wcześniejszej darowizny w pożyczkę. Jeżeli strony rzeczywiście chcą ustanowić nowe zobowiązanie, należy odrębnie ocenić jego podstawę, ważność i skutki prawne.

Znaczenie mogą mieć również konsekwencje darowizny dla wierzycieli, jeżeli darczyńca posiada zadłużenie albo prowadzone są wobec niego postępowania egzekucyjne.

Jak sporządzić oświadczenie o spłacie zadłużenia przez teściów?

Jeżeli strony potwierdzają, że istnieje obowiązek zwrotu pieniędzy, można sporządzić pisemne oświadczenie o uznaniu długu albo porozumienie określające jego spłatę.

Nie ma jednego uniwersalnego wzoru odpowiedniego dla każdej sytuacji. Treść dokumentu powinna odpowiadać rzeczywistej podstawie zobowiązania, a więc uwzględniać, czy była to pożyczka, depozyt nieprawidłowy czy inny stosunek prawny.

W oświadczeniu lub porozumieniu powinny znaleźć się przede wszystkim:

• Dane stron: imiona, nazwiska, adresy i dane pozwalające jednoznacznie zidentyfikować wierzyciela oraz każdego dłużnika.
• Podstawa zobowiązania: opis rzeczywistych ustaleń, na podstawie których pieniądze zostały przekazane.
• Kwoty i daty: dokładna wysokość każdego przekazania oraz data jego dokonania.
• Dowody przekazania: numery rachunków bankowych, tytuły przelewów albo opis przekazania gotówki.
• Charakter przekazania: jednoznaczna informacja, czy istniał obowiązek zwrotu pieniędzy, czy zostały oddane na przechowanie i czy odbiorca mógł nimi rozporządzać.
• Saldo zadłużenia: kwota pozostała do zwrotu po uwzględnieniu wcześniejszych spłat oraz innych uzgodnionych rozliczeń.
• Termin spłaty: ostateczna data zwrotu albo harmonogram rat.
• Odsetki: uzgodnione oprocentowanie, jeżeli występuje, oraz zasady naliczania odsetek za opóźnienie.
• Skutki opóźnienia: sposób postępowania w razie braku płatności, a jeśli strony to uzgadniają, także warunki wymagalności pozostałych rat.
• Podpisy: podpisy osób składających oświadczenia lub zawierających porozumienie.

W dokumencie warto zaznaczyć, że potwierdza on rzeczywiste wcześniejsze ustalenia stron i dokonane rozliczenia. Nie należy wpisywać nieprawdziwych dat, fikcyjnych przelewów ani kwot, które nigdy nie zostały przekazane.

Jeżeli pieniądze otrzymali oboje teściowie, trzeba wyraźnie ustalić, czy każde z nich jest dłużnikiem oraz w jakim zakresie. Solidarnej odpowiedzialności nie można domniemywać wyłącznie z faktu pokrewieństwa lub małżeństwa.

Przy większym zadłużeniu porozumienie może zawierać również odpowiednio skonstruowane postanowienia o solidarnej odpowiedzialności, ale wymagają one rzeczywistej podstawy prawnej i świadomej zgody zobowiązujących się osób.

Czy uznanie długu chroni przed przedawnieniem?

Podpisane przez teściów oświadczenie potwierdzające istnienie określonego zadłużenia może stanowić istotny dowód w postępowaniu sądowym. W zależności od treści i okoliczności może również wywołać skutki w zakresie przedawnienia roszczenia.

Zgodnie z art. 123 § 1 pkt 2 Kodeksu cywilnego bieg przedawnienia przerywa się przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której ono przysługuje. Po przerwaniu przedawnienie co do zasady biegnie na nowo.

Nie oznacza to jednak, że każdy podpisany dokument automatycznie przerywa przedawnienie. Trzeba ustalić, czy zawiera rzeczywiste uznanie konkretnego roszczenia, kiedy został podpisany oraz czy termin przedawnienia już wcześniej nie upłynął.

Szczególnej analizy wymaga oświadczenie dotyczące roszczenia już przedawnionego, zwłaszcza gdy dłużnik jest konsumentem. Nie można automatycznie utożsamiać uznania długu ze skutecznym zrzeczeniem się zarzutu przedawnienia.

Czy oświadczenie można sporządzić u notariusza?

Tak. Strony mogą sporządzić oświadczenie o uznaniu długu albo umowę dotyczącą spłaty i potwierdzić podpisy u notariusza. Takie rozwiązanie zwiększa pewność dowodową co do tego, kto podpisał dokument.

Trzeba jednak rozróżnić dwa rozwiązania o odmiennych skutkach prawnych.

Notarialne poświadczenie podpisów

Notariusz poświadcza autentyczność podpisów złożonych na dokumencie albo uznanych przed nim za własne. Nie oznacza to automatycznego potwierdzenia prawdziwości wszystkich opisanych w dokumencie zdarzeń.

Takie poświadczenie samo w sobie nie jest tytułem egzekucyjnym. Jeżeli teściowie nie wykonają zobowiązania, wierzyciel zasadniczo będzie musiał uzyskać odpowiedni tytuł przed wszczęciem egzekucji.

Akt notarialny z poddaniem się egzekucji – art. 777 K.p.c.

Silniejszym zabezpieczeniem może być akt notarialny zawierający oświadczenie dłużnika o poddaniu się egzekucji na podstawie art. 777 § 1 pkt 4 lub 5 Kodeksu postępowania cywilnego.

Akt powinien odpowiadać właściwej podstawie prawnej oraz zawierać wymagane elementy, w szczególności odpowiednie oznaczenie świadczenia, terminu wykonania obowiązku albo zdarzenia warunkującego wykonanie. Przy konstrukcji z art. 777 § 1 pkt 5 konieczne jest także określenie granicy odpowiedzialności oraz terminu wystąpienia o nadanie klauzuli wykonalności.

Jeżeli oświadczenie służy zabezpieczeniu roszczeń wynikających z pożyczki udzielonej osobie fizycznej poza jej działalnością gospodarczą lub zawodową, trzeba uwzględnić również ograniczenia wynikające z art. 777 § 2(1) K.p.c., dotyczące maksymalnej sumy poddania się egzekucji. Przepis ten obejmuje także wskazane w nim inne umowy, do których stosuje się odpowiednio przepisy o pożyczce.

Prawidłowo sporządzony akt notarialny może umożliwić dochodzenie należności bez przeprowadzania pełnego procesu o zapłatę. Nie oznacza to jednak możliwości natychmiastowego skierowania sprawy do komornika po upływie terminu spłaty.

Wierzyciel musi najpierw uzyskać sądową klauzulę wykonalności, jeżeli spełnione zostały warunki jej nadania. Dopiero tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności stanowi zasadniczo tytuł wykonawczy pozwalający na wszczęcie egzekucji.

W zależności od wartości zadłużenia i sytuacji majątkowej dłużników można rozważyć także odpowiednie zabezpieczenie rzeczowe albo osobiste. Instrument zabezpieczenia powinien być proporcjonalny do wartości roszczenia i kosztów jego ustanowienia.

Jakie dokumenty warto przygotować przed podpisaniem porozumienia?

Oprócz samej umowy lub oświadczenia przydatne mogą być:

• potwierdzenia wszystkich przelewów i wpłat gotówkowych,
• wcześniejsza korespondencja dotycząca przeznaczenia pieniędzy i ich zwrotu,
• zestawienie przekazanych kwot oraz dokonanych spłat,
• dotychczasowe umowy, pokwitowania i oświadczenia,
• uzgodniony harmonogram spłat,
• dokumentacja istniejących zabezpieczeń, jeżeli zostały ustanowione.

Jeżeli strony ustalają nowe terminy spłaty, warto wyraźnie rozróżnić potwierdzenie wcześniejszego zobowiązania od zawarcia nowego porozumienia zmieniającego jego warunki.

Nie zawsze potrzebne są wszystkie dokumenty. Przy niewielkiej kwocie wystarczające może być pisemne potwierdzenie długu i prosty harmonogram, natomiast przy znacznej należności warto rozważyć dodatkowe zabezpieczenie.

Co zrobić, gdy teściowie nie zwracają pieniędzy?

Jeżeli istnieje wymagalne roszczenie o zwrot pieniędzy, a teściowie nie wykonują zobowiązania, warto rozpocząć od pisemnego wezwania do zapłaty.

W wezwaniu należy określić podstawę i wysokość należności, wskazać termin zapłaty, numer rachunku oraz ewentualne odsetki. Jeżeli termin zwrotu pożyczki nie był oznaczony, wcześniej należy uwzględnić zasady jej wypowiedzenia wynikające z art. 723 Kodeksu cywilnego.

Przy opóźnieniu w spełnieniu wymagalnego świadczenia pieniężnego wierzyciel może co do zasady żądać odsetek za opóźnienie na zasadach określonych w art. 481 Kodeksu cywilnego, nawet jeśli pożyczka pierwotnie była nieoprocentowana.

Jeżeli wezwanie nie przynosi rezultatu, możliwe jest wniesienie do sądu pozwu o zwrot przekazanych środków. Wierzyciel powinien wykazać podstawę roszczenia, wysokość długu i jego wymagalność oraz odnieść się do dokonanych spłat.

W przypadku uzyskania prawomocnego orzeczenia lub innego właściwego tytułu egzekucyjnego konieczne jest uzyskanie tytułu wykonawczego, chyba że przepisy przewidują wyjątek. Dopiero na jego podstawie można zasadniczo skierować wniosek do komornika.

Jeżeli wierzyciel dysponuje odpowiednim aktem notarialnym z poddaniem się egzekucji, może zamiast procesu o zapłatę wystąpić o nadanie mu klauzuli wykonalności, po spełnieniu wymaganych warunków.

Przed skierowaniem sprawy do sądu należy również sprawdzić przedawnienie roszczenia. Termin zależy od rodzaju zobowiązania, jego wymagalności i zdarzeń wpływających na bieg przedawnienia. Nie można automatycznie przyjmować, że każda pożyczka rodzinna przedawnia się po trzech latach.

Pożyczka, depozyt i darowizna dla teściów – jakie podatki?

Skutki podatkowe trzeba ustalać na podstawie rzeczywistego charakteru czynności. Samo nazwanie dokumentu oświadczeniem o spłacie zadłużenia nie przesądza o podatkowej kwalifikacji wcześniejszego przekazania pieniędzy.

Pożyczka a podatek PCC

Umowa pożyczki może podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych. Podstawowa stawka PCC dla pożyczki wynosi 0,5% podstawy opodatkowania, jeżeli czynność podlega opodatkowaniu i nie korzysta ze zwolnienia.

Co do zasady podatnikiem jest biorący pożyczkę. Jeżeli nie ma zastosowania zwolnienie ani szczególny tryb rozliczenia, deklarację PCC-3 i należny podatek należy złożyć i zapłacić w terminie 14 dni od powstania obowiązku podatkowego.

Ustawa przewiduje zwolnienia dla określonych pożyczek rodzinnych. Przy ich stosowaniu należy dokładnie ustalić relację między pożyczkodawcą a pożyczkobiorcą oraz wysokość środków otrzymanych od danej osoby.

Teściowie należą do I grupy podatkowej w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn, ale nie należą z samego tytułu powinowactwa do katalogu najbliższych osób objętych szczególnym zwolnieniem przewidzianym dla tak zwanej grupy zerowej.

W przypadku pożyczek między osobami zaliczanymi do I grupy podatkowej znaczenie może mieć zwolnienie z art. 9 pkt 10 lit. c ustawy o PCC, powiązane z kwotą niepodlegającą opodatkowaniu na zasadach właściwych dla tej grupy. Zastosowanie zwolnienia należy ocenić z uwzględnieniem wszystkich ustawowych warunków i odpowiednich zasad sumowania nabyć.

Nie należy automatycznie przenosić na pożyczki od zięcia lub synowej do teściów zasad pełnego zwolnienia przewidzianego dla najbliższej rodziny.

Depozyt nieprawidłowy a PCC

Depozyt nieprawidłowy jest odrębną czynnością wymienioną w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych. Jeżeli podlega PCC, podstawowa stawka podatku również wynosi 0,5%.

Nie można automatycznie zakładać, że każde zwolnienie przewidziane dla pożyczki rodzinnej obejmuje także depozyt nieprawidłowy. Trzeba osobno zbadać podstawę opodatkowania, podatnika, ewentualne zwolnienie i termin rozliczenia.

W przypadkach wskazanych ustawą nieujawniona wcześniej i nieopodatkowana pożyczka lub depozyt nieprawidłowy mogą wiązać się z zastosowaniem sankcyjnej stawki PCC wynoszącej 20%. Nie jest to jednak stawka automatycznie stosowana do każdego spóźnionego rozliczenia.

Darowizna a podatek od spadków i darowizn

Jeżeli pieniądze były darowizną, zastosowanie mogą znaleźć przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn, a nie reguły PCC właściwe dla pożyczki.

Teściowie są zaliczani do I grupy podatkowej, ale nie są wymienieni w katalogu osób uprawnionych do szczególnego zwolnienia na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Mogą natomiast korzystać z zasad opodatkowania oraz kwoty wolnej właściwych dla I grupy, przy spełnieniu odpowiednich warunków.

Przy rozliczeniu darowizny należy uwzględnić wartość nabyć od tego samego darczyńcy w ustawowym okresie i obowiązki zgłoszeniowe właściwe dla konkretnej sytuacji.

Jeżeli dokument dotyczący przekazania pieniędzy jest sporządzany dopiero po latach, trzeba również ustalić, kiedy rzeczywiście powstał obowiązek podatkowy. Podpisanie późniejszego oświadczenia nie oznacza automatycznie, że obowiązki podatkowe powstają dopiero w dniu jego sporządzenia.

Najczęstsze pytania – oświadczenie o spłacie długu przez teściów

Czy pieniądze na rachunku teściów nadal są moją własnością?

Nie można tego automatycznie przyjąć. Przy pożyczce własność pieniędzy przechodzi na pożyczkobiorcę. Podobnie może być w przypadku depozytu nieprawidłowego. Osobie przekazującej środki przysługuje wówczas roszczenie o zwrot odpowiedniej kwoty, a nie prawo własności konkretnych banknotów lub określonej części salda rachunku. Przy zwykłym przechowaniu oznaczonych rzeczy sytuacja jest odmienna.

Czym depozyt nieprawidłowy różni się od pożyczki?

Przy pożyczce zasadniczym celem jest udostępnienie pieniędzy do korzystania z obowiązkiem zwrotu takiej samej kwoty. Przy depozycie nieprawidłowym pieniądze są oddawane na przechowanie, ale przechowawca ma prawo nimi rozporządzać. Różnice dotyczą między innymi celu czynności i zasad zwrotu. Sama nazwa dokumentu nie przesądza o kwalifikacji prawnej.

Czy notarialne poświadczenie podpisu pozwala od razu iść do komornika?

Nie. Poświadczenie podpisu potwierdza jego autentyczność, ale samo nie jest tytułem wykonawczym. Inną sytuacją jest prawidłowo sporządzony akt notarialny z poddaniem się egzekucji na podstawie art. 777 K.p.c. Również w tym przypadku przed wszczęciem egzekucji zasadniczo trzeba uzyskać sądową klauzulę wykonalności.

Czy pożyczka dla teściów podlega PCC?

Może podlegać PCC według stawki 0,5%, chyba że ma zastosowanie odpowiednie zwolnienie. Teściowie należą do I grupy podatkowej, co może mieć znaczenie dla zwolnienia pożyczki do ustawowego limitu. Nie są jednak objęci z samego tytułu powinowactwa pełnym zwolnieniem dla tak zwanej grupy zerowej. Obowiązek podatkowy i warunki zwolnienia należy oceniać według daty zawarcia umowy.

Czy można odzyskać pieniądze przekazane teściom bez umowy?

Tak, jeżeli istnieje prawna podstawa żądania ich zwrotu i można ją wykazać. Pomocne mogą być potwierdzenia przelewów, wiadomości, korespondencja, późniejsze uznanie długu lub inne dowody. Sam fakt przekazania pieniędzy nie wystarcza jednak zawsze do udowodnienia pożyczki. Niektóre sprawy wymagają rozważenia innej podstawy roszczenia.

Czy teściowie odpowiadają za kredyt zaciągnięty przez zięcia lub synową?

Nie automatycznie. Samo pokrewieństwo lub powinowactwo nie powoduje odpowiedzialności za cudzy kredyt. Jeżeli jednak zięć lub synowa zaciągnęli kredyt i następnie przekazali pieniądze teściom na podstawie odrębnej pożyczki, mogą dochodzić zwrotu tej pożyczki od właściwych dłużników. Nie zmienia to faktu, że wobec banku odpowiada osoba zobowiązana na podstawie umowy kredytowej.

Czy można podpisać oświadczenie o spłacie po kilku latach od przekazania pieniędzy?

Tak. Dokument powinien jednak rzetelnie odzwierciedlać wcześniejsze ustalenia, rzeczywiście przekazane kwoty i dokonane spłaty. Przed podpisaniem należy sprawdzić, czy roszczenie nie jest przedawnione, czy dokument stanowi uznanie długu oraz jakie skutki może wywołać dla każdej ze stron.