• Stan prawny na: 2026-06-05
Gdy dłużnik umiera w toku egzekucji, komornik co do zasady zawiesza postępowanie z urzędu. Wierzyciel nie musi uzyskiwać nowej klauzuli wykonalności przeciwko spadkobiercom, ale musi wykazać, kto ma brać udział w dalszej egzekucji: spadkobiercy, kurator spadku albo zarządca sukcesyjny.
W artykule wyjaśniamy, jaki wniosek złożyć do komornika, jakie dokumenty dołączyć, kiedy grozi umorzenie egzekucji i co zrobić, gdy komornik umorzył postępowanie po śmierci dłużnika.

Zgodnie z art. 819 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego organ egzekucyjny zawiesza postępowanie z urzędu również w razie śmierci wierzyciela albo dłużnika. W opisanej sytuacji komornik powinien więc zawiesić egzekucję po uzyskaniu informacji o śmierci dłużnika.
Zawieszenie nie oznacza, że wierzytelność wygasa. Oznacza jedynie, że komornik nie może dalej prowadzić czynności przeciwko osobie zmarłej. Postępowanie powinno zostać podjęte z udziałem osób albo podmiotu, które zgodnie z prawem mogą występować po stronie zmarłego dłużnika.
Jeżeli dług wynikał z działalności gospodarczej zmarłego przedsiębiorcy, trzeba dodatkowo ustalić, czy ustanowiono zarząd sukcesyjny. W takim zakresie postępowanie może być podjęte z udziałem zarządcy sukcesyjnego, o ile został ustanowiony.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Po śmierci dłużnika komornik może podjąć zawieszone postępowanie z udziałem spadkobierców zmarłego. W praktyce wierzyciel powinien przedłożyć komornikowi prawomocne postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku albo zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia, jeżeli taki dokument jest dostępny.
Jeżeli spadkobiercy nie są znani albo nie objęli spadku, a nie ustanowiono kuratora spadku, sąd może ustanowić kuratora na wniosek wierzyciela. W praktyce takie działanie bywa konieczne, gdy potrzebne jest wymuszenie postępowania spadkowego przez wierzyciela i zabezpieczenie możliwości dalszego dochodzenia należności.
Wierzyciel powinien też ustalić, czy istnieją osoby, które mogą być spadkobiercami ustawowymi lub testamentowymi. Przy ustalaniu kręgu osób, do których można kierować dalsze działania, znaczenie może mieć także dochodzenie od wdowy/spadkobierców, zwłaszcza gdy rodzina zmarłego odbiera korespondencję albo zna informacje o majątku spadkowym.
Jeżeli śmierć dłużnika nastąpiła już po wszczęciu egzekucji, przepisy nie wymagają co do zasady nadawania klauzuli wykonalności przeciwko spadkobiercom. Takie stanowisko wynika także z postanowienia Sądu Najwyższego z 2 lipca 1975 r., sygn. akt I CZ 98/75. W takim przypadku podstawą działania jest podjęcie zawieszonego postępowania z udziałem spadkobierców, kuratora spadku albo zarządcy sukcesyjnego.
Inaczej należy ocenić sytuację, w której dłużnik zmarł przed wszczęciem egzekucji. Wtedy konieczne może być uzyskanie klauzuli wykonalności przeciwko następcom prawnym na podstawie art. 788 K.p.c. Dlatego zawsze trzeba ustalić, czy śmierć dłużnika nastąpiła przed złożeniem wniosku egzekucyjnego, czy już w trakcie prowadzonej sprawy.
Więcej o praktycznych wariantach działania wierzyciela opisuje także artykuł o tym, jak wygląda egzekucja po śmierci dłużnika.
Jeżeli wierzyciel ma już dokument potwierdzający, kto jest spadkobiercą, powinien złożyć do komornika wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego z udziałem spadkobierców zmarłego dłużnika. Do wniosku należy dołączyć odpis prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku albo wypis zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia.
Wniosek powinien wskazywać co najmniej: sygnaturę sprawy komorniczej, dane zmarłego dłużnika, datę jego śmierci, dane spadkobierców lub kuratora spadku, podstawę podjęcia postępowania oraz żądanie dalszego prowadzenia egzekucji. Warto też dołączyć dokumenty z sądu spadku, w tym postanowienie, informację o prawomocności albo zawiadomienia potwierdzające, że sprawa spadkowa jest w toku.
Jeżeli postępowanie spadkowe jeszcze się nie zakończyło, sam wniosek o podjęcie egzekucji może być przedwczesny. W takiej sytuacji należy poinformować komornika, że wierzyciel podjął czynności potrzebne do dalszego prowadzenia egzekucji, wskazać sygnaturę sprawy spadkowej i zażądać, aby komornik nie umarzał postępowania z powodu bezczynności wierzyciela.
Art. 824 § 1 pkt 4 K.p.c. przewiduje umorzenie postępowania w całości albo w części z urzędu, jeżeli wierzyciel w ciągu 6 miesięcy nie dokonał czynności potrzebnej do dalszego prowadzenia postępowania albo nie zażądał podjęcia zawieszonego postępowania. Przy zawieszeniu postępowania termin ten należy oceniać z uwzględnieniem art. 824 § 2 K.p.c., zgodnie z którym termin biegnie od dnia ustania przyczyny zawieszenia.
W sprawach po śmierci dłużnika przyczyną zawieszenia jest brak osoby, z udziałem której egzekucja może być dalej prowadzona. Dlatego dla wierzyciela najważniejsze jest wykazanie, że podjął realne czynności: ustala spadkobierców, prowadzi sprawę o stwierdzenie nabycia spadku, zmierza do ustanowienia kuratora spadku albo ma dokumenty pozwalające na podjęcie postępowania.
Nie wystarczy ogólne pismo, że wierzyciel zamierza dochodzić należności od spadkobierców. Pismo powinno zawierać konkretne żądanie i dokumenty albo przynajmniej informacje o czynnościach już podjętych przed sądem spadku.
Jeżeli komornik umorzył egzekucję mimo tego, że wierzyciel złożył wniosek o stwierdzenie nabycia spadku, wniosek o ustanowienie kuratora spadku albo w inny sposób podjął czynności konieczne do dalszego prowadzenia sprawy, należy rozważyć skargę na czynności komornika.
Skargę na czynności komornika wnosi się co do zasady do komornika, który dokonał zaskarżonej czynności, a komornik przekazuje ją sądowi, chyba że uwzględni ją sam. Termin na wniesienie skargi wynosi zasadniczo tydzień, liczony od dnia dokonania czynności, zawiadomienia o czynności albo dnia, w którym skarżący dowiedział się o czynności, zależnie od sytuacji.
W skardze warto żądać uchylenia postanowienia o umorzeniu i wskazać, że wierzyciel nie pozostawał bierny. Należy dołączyć kopie pism złożonych do sądu, potwierdzenia nadania, sygnaturę sprawy spadkowej oraz korespondencję z komornikiem.
Po ustaleniu spadkobierców trzeba pamiętać o zasadach odpowiedzialności za długi spadkowe. Do chwili przyjęcia spadku spadkobierca odpowiada za długi spadkowe tylko ze spadku. Po przyjęciu spadku odpowiada z całego swojego majątku, ale przy przyjęciu z dobrodziejstwem inwentarza odpowiedzialność jest ograniczona do wartości stanu czynnego spadku.
Jeżeli jest kilku spadkobierców, zakres i sposób odpowiedzialności może zależeć od tego, czy doszło już do działu spadku. Dlatego samo ustalenie nazwisk spadkobierców nie zawsze kończy analizę. Trzeba jeszcze sprawdzić, czy przyjęli spadek, czy doszło do działu spadku i czy istnieje wykaz albo spis inwentarza.
Poniższe sytuacje pokazują, jakie działania może podjąć wierzyciel po śmierci dłużnika i kiedy sam wniosek do komornika może nie wystarczyć.
Wierzyciel prowadził egzekucję przeciwko byłemu kontrahentowi. Po śmierci dłużnika komornik zawiesił sprawę. Wierzyciel ustalił, że sąd wydał już prawomocne postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku, więc złożył do komornika wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania z udziałem wskazanych spadkobierców i dołączył odpis postanowienia z klauzulą prawomocności. Taki wniosek daje komornikowi podstawę do dalszych czynności.
Dłużnik zmarł, a wierzyciel nie znał jego spadkobierców. Zamiast czekać bezczynnie, złożył do sądu spadku wniosek o ustanowienie kuratora spadku i poinformował komornika o sygnaturze tej sprawy. Po ustanowieniu kuratora wierzyciel mógł żądać podjęcia zawieszonej egzekucji z udziałem kuratora.
Komornik umorzył egzekucję, twierdząc, że wierzyciel nie wykonał czynności potrzebnych do dalszego prowadzenia sprawy. Wierzyciel miał jednak potwierdzenie, że przed upływem istotnego terminu złożył w sądzie wniosek o stwierdzenie nabycia spadku i przekazał komornikowi sygnaturę. W takiej sytuacji podstawowym działaniem jest skarga na czynności komornika z załącznikami pokazującymi, że wierzyciel nie był bierny.
Nie. Jeżeli dłużnik zmarł w toku egzekucji, komornik powinien zawiesić postępowanie. Dalsza egzekucja jest możliwa po ustaleniu spadkobierców, ustanowieniu kuratora spadku albo wskazaniu zarządcy sukcesyjnego, jeśli sprawa dotyczy praw i obowiązków z działalności gospodarczej.
Co do zasady nie, jeżeli śmierć dłużnika nastąpiła już po wszczęciu egzekucji. Wtedy postępowanie podejmuje się z udziałem spadkobierców. Klauzula przeciwko następcom prawnym może być potrzebna, gdy dłużnik zmarł przed wszczęciem egzekucji.
Wierzyciel może złożyć do sądu spadku wniosek o stwierdzenie nabycia spadku, jeżeli ma interes prawny, albo wniosek o ustanowienie kuratora spadku, gdy spadkobiercy nie są znani lub spadek nie został objęty. O złożeniu takiego wniosku warto niezwłocznie poinformować komornika.
Sama sygnatura może nie wystarczyć do podjęcia egzekucji, ale jest ważnym dowodem, że wierzyciel działa. Najbezpieczniej dołączyć kopię wniosku złożonego do sądu, potwierdzenie nadania albo potwierdzenie z biura podawczego, a po zakończeniu sprawy także prawomocne postanowienie.
Komornik może umorzyć postępowanie, jeżeli wierzyciel przez 6 miesięcy nie wykona czynności potrzebnej do dalszego prowadzenia postępowania albo nie zażąda podjęcia zawieszonej egzekucji. W sprawach zawieszonych trzeba jednak badać, kiedy ustała przyczyna zawieszenia i jakie czynności wierzyciel realnie podjął.
W razie śmierci dłużnika w toku egzekucji najważniejsze jest szybkie i udokumentowane działanie. Wierzyciel powinien ustalić spadkobierców albo doprowadzić do ustanowienia kuratora spadku, a następnie złożyć do komornika wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. Jeżeli komornik umorzył sprawę mimo podjęcia przez wierzyciela koniecznych czynności, należy rozważyć skargę na czynności komornika i przedstawić dowody aktywności w sprawie spadkowej.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, t.j. Dz.U. 2026 poz. 468 - ISAP
2. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, t.j. Dz.U. 2025 poz. 1071 ze zm. - ISAP
3. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 1975 r., sygn. akt I CZ 98/75
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Zuzanna Lewandowska
Adwokat, absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Ukończyła aplikację adwokacką przy Okręgowej Radzie Adwokackiej w Warszawie. Doświadczenie zawodowe zdobywała w renomowanych kancelariach prawnych w stolicy. Specjalizuje się...
>> więcej informacjiPotrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika