Spłata długu u komornika przez inną osobę – czy to legalne?

Spłata zadłużenia przez osobę trzecią

Przepisy nie zabraniają, aby zadłużenie wobec komornika było spłacane przez inną osobę niż sam dłużnik. W praktyce często robią to członkowie rodziny, partnerzy lub znajomi. Komornik ma obowiązek zaliczyć wpłatę na poczet prowadzonej egzekucji, jeżeli możliwe jest prawidłowe przypisanie jej do konkretnej sprawy.

W tytule przelewu warto podać:

• imię i nazwisko dłużnika,
• sygnaturę sprawy komorniczej,
• informację, że wpłata następuje na poczet zadłużenia.

Nie ma również przeszkód, aby doszło do sytuacji, w której następuje spłata długu przez członka rodziny. Sama pomoc finansowa nie oznacza jeszcze przejęcia długu ani odpowiedzialności za całe zobowiązanie.

Czy komornik może mieć z tym problem?

Samo dokonywanie wpłat przez osobę trzecią nie stanowi naruszenia prawa. Komornik może jednak zainteresować się sytuacją, jeżeli regularnie pojawiają się wysokie przelewy od tej samej osoby. W niektórych przypadkach może próbować ustalić, czy:

• dłużnik posiada inne rachunki bankowe,
• nie dochodzi do ukrywania majątku,
• środki faktycznie należą do osoby trzeciej.

Nie oznacza to jednak automatycznie możliwości zajęcia rachunku osoby pomagającej dłużnikowi. Egzekucja może być prowadzona wyłącznie wobec osoby wskazanej w tytule wykonawczym.

Zgodnie z art. 776 Kodeksu postępowania cywilnego podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy, czyli tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności. Komornik nie może więc prowadzić egzekucji przeciwko osobie trzeciej wyłącznie dlatego, że pomaga w spłacie zadłużenia.

Dłużnik pracujący za granicą

Jeżeli dłużnik pracujący za granicą obawia się zajęcia środków wpływających na polski rachunek bankowy, często przekazuje pieniądze rodzinie lub znajomym w Polsce. Takie rozwiązanie jest spotykane w praktyce, ale wymaga ostrożności.

Należy pamiętać, że wierzyciel lub komornik mogą analizować przepływy finansowe, jeżeli pojawią się podejrzenia dotyczące ukrywania majątku. Szczególnie ryzykowne bywa stałe kierowanie całego wynagrodzenia na konto osoby trzeciej bez żadnego formalnego uzasadnienia.

Bezpieczniejszym rozwiązaniem bywa regularna dobrowolna spłata zadłużenia albo podjęcie rozmów z wierzycielem w celu ustalenia rat.

Porozumienie z wierzycielem

W wielu sprawach korzystniejsze od dalszej egzekucji jest zawarcie ugody z wierzycielem. Dłużnik może zaproponować harmonogram spłat odpowiadający swoim realnym możliwościom finansowym.

W praktyce pomocne bywają negocjacje z wierzycielem, szczególnie gdy dłużnik regularnie pracuje i jest w stanie spłacać zadłużenie w ratach.

W piśmie do wierzyciela warto wskazać:

• aktualną sytuację finansową,
• proponowaną wysokość rat,
• deklarację regularnych wpłat,
• prośbę o ograniczenie kosztów egzekucyjnych.

Zawieszenie egzekucji i zdjęcie zajęć

Jeżeli wierzyciel zgodzi się na ugodę, może złożyć do komornika wniosek o ograniczenie albo zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Czasem możliwe jest również umorzenie za zgodą wierzyciela, szczególnie gdy dłużnik terminowo realizuje ustalone raty.

Trzeba jednak pamiętać, że sama deklaracja spłaty nie powoduje automatycznego zdjęcia zajęć rachunku bankowego. Decyzja zależy przede wszystkim od stanowiska wierzyciela.

FAQ

Czy komornik może odmówić przyjęcia wpłaty od osoby trzeciej?

Co do zasady nie. Jeżeli wpłata pozwala na identyfikację sprawy egzekucyjnej i dłużnika, komornik powinien ją zaliczyć na poczet zadłużenia.

Czy osoba pomagająca w spłacie odpowiada za cały dług?

Nie. Sama pomoc w spłacie zadłużenia nie oznacza automatycznego przejęcia odpowiedzialności za zobowiązanie.

Czy komornik może zająć konto znajomego lub członka rodziny?

Nie tylko dlatego, że ta osoba dokonuje wpłat za dłużnika. Egzekucja wymaga tytułu wykonawczego przeciwko konkretnej osobie.

Czy warto zawrzeć ugodę z wierzycielem?

W wielu przypadkach tak. Ugoda może pozwolić na zmniejszenie kosztów egzekucji i ograniczenie zajęć komorniczych.

Czy przekazywanie całego wynagrodzenia na cudze konto jest bezpieczne?

To zależy od konkretnej sytuacji. Przy długotrwałym przekazywaniu dużych kwot wierzyciel może próbować wykazywać ukrywanie majątku.

Źródła

1. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, w szczególności art. 776.

2. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej  ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.