Kategoria: Długi, pożyczki, kredyty

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z długami?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Wypłata zajętych środków przez komornika

Wioletta Dyl • Opublikowane: 2017-05-10

Posiadam w banku wspólny kredyt z małżonkiem. Podczas trwania małżeństwa mieliśmy rozdzielność majątkową, a od 2015 r. nie jesteśmy już małżeństwem. Kredyt mamy wspólny do końca tego roku. Od dwóch lat sama spłacam zobowiązania. W tym miesiącu komornik zajął rachunek, a jednocześnie kwotę przeznaczoną na ratę. Tłumaczyłam, że są to moje pieniądze, a nie byłego męża, ale wyjaśnili, iż mogą zająć wspólny rachunek. Czy w takiej sytuacji mogę skorzystać z prawa bankowego (art. 54) i starać się o wypłatę zajętych środków?

zdjęcie prawnika
Wioletta Dyl

»Wybrane opinie klientów

Dokładność i Szybkość odpowiedzi
Anita, 43 lata
Konkretna odpowiedz pod daną sprawę i możliwość zadawania dodatkowych pytań.
Jerzy
Jestem bardzo zadowolona, odpowiedź była szybka i merytoryczna, z uzasadnieniem i powołaniem się na przepisy
Ela
Usługa wykonana w terminie i zgodnie ze zleceniem. Zaletą jest szybka reakcja na pytania dodatkowe i informowanie na bieżąco o statusie zlecenia. Będę polecała znajomym.
Bożenna
Genialna porada :) sprawa jest trochę skomplikowana i tu potrzebne jest tez podejście psychologiczne jednak wile mi rozjaśniło i dało możliwość lepszej obrony w razie czego.
Walczący

Wspólność majątkowa jest podstawowym ustrojem majątkowym małżeńskim przewidzianym przez Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy. Wspólność ustawowa, inaczej majątkowa, w czasie trwania małżeństwa ustaje w momencie zawarcia m.in. umowy ustanawiającej rozdzielność majątkową.

W przypadku zaciągnięcie kredytu przez małżonków pozostających w rozdzielności majątkowej nie zostaną oni potraktowani jako małżeństwo a jako współkredytobiorcy o jednakowych prawach i obowiązkach wobec kredytodawcy.

Wobec powyższego stosownie do art. 366 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych (solidarność dłużników). W myśl natomiast § 2 tego przepisu aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani.

A zatem każdy z dłużników solidarnych odpowiada więc za całość długu, a nie tylko część, jaką można by mu przypisać poprzez, np. równy podział kwoty długu pomiędzy zobowiązanych.

Z kolei w myśl art. 376 § 1 Kodeksu cywilnego jeżeli jeden z dłużników solidarnych spełnił świadczenie, treść istniejącego między współdłużnikami stosunku prawnego rozstrzyga o tym, czy i w jakich częściach może on żądać zwrotu od współdłużników. Jeżeli z treści tego stosunku nie wynika nic innego, dłużnik, który świadczenie spełnił, może żądać zwrotu w częściach równych.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Innymi słowy jeżeli jeden z dłużników solidarnych (tutaj: Pani)  spełnił świadczenie, wówczas pozostali dłużnicy zwolnieni są z zobowiązania wobec wierzyciela i powstaje problem wzajemnych rozliczeń między dłużnikami. Dłużnik, który spełnił świadczenie, może więc żądać części tego świadczenia, jaka przypada na pozostałych współdłużników. Służy mu w stosunku do nich tzw. roszczenie regresowe (regres, roszczenie zwrotne). O tym z kolei, czy roszczenie regresowe przysługuje, a jeśli tak, to w jakim zakresie, rozstrzyga treść istniejącego między dłużnikami stosunku prawnego. Uregulowanie zawarte w art. 376 Kodeksu cywilnego daje podstawę do przyjęcia, że między dłużnikami solidarnymi zawsze istnieje stosunek wewnętrzny (uchwała SN z 17 lipca 2007 r., sygn. akt III CZP 66/07), nawet jeśli w niektórych przypadkach nie jest on wyraźnie zarysowany. Skoro bowiem określonemu dłużnikowi przysługuje roszczenie regresowe, musi istnieć stosunek prawny stanowiący jego podstawę. Zasada zwrotu w częściach równych znajduje zastosowanie jedynie wówczas, gdy z treści tego stosunku nie wynika nic innego.

Trzeba też pamiętać, że Pani jako dłużnik solidarny spłaca własny dług, a nie cudzy. Potwierdzenie powyższego stanowiska znajdziecie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 29 grudnia 2011 r., nr ILPB2/436-204/11-2/MK, interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 14 lutego 2013 r., nr ITPB2/436-210/12/TJ oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 17 marca 2014 roku, nr ILPB2/436-7/14-2/WS. Zatem nie czyni Pani darowizny na rzecz męża ani też po jego stronie nie powstanie podatek dochodowy z tytułu nieodpłatnego świadczenia.

Z kolei zajęcie rachunku bankowego przez komornika obejmuje, co do zasady, wszystkie środki, jakie w danej chwili znajdują się na koncie, jak i te, które na nie wpłyną już po dokonaniu zajęcia – do wysokości egzekwowanej należności powiększonej o koszty prowadzenia egzekucji. Bardzo istotną dla  Pani jako dłużnika kwestią jest to, że wszystkie wpływające na zajęte konto środki tracą swój pierwotny charakter i traktowane są jako anonimowe. Niezależnie, czy pochodzą z wynagrodzenia za pracę, wpłaty dokonanej przez osoby trzecie czy innych świadczeń. wpadają do „jednego worka" i przelewane są komornikowi bez rozpatrywania źródła ich pochodzenia. Niemniej jednak przepisy bankowe zabraniają zajęcia oszczędności dłużnika, jeżeli na rachunku bankowym jest ich mniej niż trzy przeciętne wypłaty. Ograniczenia w prowadzeniu egzekucji z rachunków bankowych wprowadza art. 54 Prawa bankowego. Przewiduje on, że środki pieniężne znajdujące się na rachunkach typu oszczędnościowego są wolne od zajęcia do wysokości trzymiesięcznego przeciętnego wynagrodzenia. Chodzi tutaj o wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw (bez wypłat nagród z zysku), które są ogłaszane przez prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za okres bezpośrednio poprzedzający dzień wystawienia tytułu wykonawczego. Np. w listopadzie 2015 r. wynosił 4163,98 zł. Tak więc w razie uzyskania sądowego lub administracyjnego tytułu egzekucyjnego przez wierzyciela chroniona przed zajęciem komorniczym kwota równa np. 12 491,94 zł. Należy pamiętać, że tego rodzaju ograniczenia dotyczą wyłącznie środków zgromadzonych na rachunkach oszczędnościowych, oszczędnościowo-rozliczeniowych oraz terminowych lokatach oszczędnościowych.

Przy czym wspomniana kwota wolna od zajęcia – trzykrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw – jest kwotą jednorazową i nieodnawialną. Jeżeli Pani jako dłużnik dokona wielu wpłat i wypłat, bank powinien ustalić, ile ze zgromadzonych środków zostało wypłaconych od daty zgłoszenia zajęcia. Jeżeli sięgną one limitu, pozostałe środki muszą być przekazywane na konto komornika, pomimo, że saldo na koncie po dokonaniu wpłaty nigdy nie sięgnie trzech przeciętnych wynagrodzeń. Trzeba pamiętać, że bank odpowiada za realizację zajęcia i wylicza, uwzględniając kwotę wolną od egzekucji, sumę środków przekazywanych komornikowi. Wszelkie wątpliwości co do zasadności zajęcia czy zablokowanej kwoty powinny być wyjaśniane z wierzycielem (jako decydentem postępowania), a jeśli nie jest to możliwe - przed właściwym sądem. Tylko w ten sposób możliwe jest zwolnienie z egzekucji całości lub części środków na rachunku bankowym. Niezbędnym warunkiem formalnym jest bowiem wystąpienie przez organ uprawniony do zablokowania środków do banku z wnioskiem o ich odblokowanie. Środki na koncie pozostają więc zablokowane do czasu wyjaśnienia sprawy z daną instytucją (np. Urzędem Skarbowym). Natomiast jeżeli bank narusza postanowienia ww. art. 54 Prawa bankowego, należy zagrozić bankowi skierowaniem sprawy do arbitrażu konsumenckiego przy ZBP.

Ponadto w myśl art. 829 § 5 Kodeksu postępowania cywilnego nie podlegają egzekucji u dłużnika pobierającego periodyczną stałą płacę – pieniądze w kwocie, która odpowiada niepodlegającej egzekucji części płacy za czas do najbliższego terminu wypłaty. Tę wyłączoną z egzekucji kwotą będzie więc połowa płacy za okres od zajęcia rachunku do terminu najbliższej wypłaty. Jeżeli komornik zajął całe wynagrodzenie, przysługuje Pani prawo złożenia wniosku o umorzenie postępowania - w stosunku do przedmiotów wolnych od zajęcia, zgodnie z art. 824 § 1 pkt. 2. Jeśli komornik nie załatwi pozytywnie Pani interwencji o umorzenie postępowania, przysługiwać będzie prawo do złożenia skargi na czynność komornika.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z długami?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »