Kategoria: Długi, pożyczki, kredyty

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z długami?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Pożyczka pieniędzy od osoby prywatnej na duży procent

Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 2019-05-03

Mam problem ze spłatą pożyczki. Pożyczyłem pieniądze od osoby prywatnej na bardzo duży procent. Niestety oddałem tylko część długu i sprawa trafiła do sądu. Jak mam się bronić?

zdjęcie prawnika
Izabela Nowacka-Marzeion

»Wybrane opinie klientów

Jestem bardzo zadowolona, odpowiedź była szybka i merytoryczna, z uzasadnieniem i powołaniem się na przepisy
Ela
Usługa wykonana w terminie i zgodnie ze zleceniem. Zaletą jest szybka reakcja na pytania dodatkowe i informowanie na bieżąco o statusie zlecenia. Będę polecała znajomym.
Bożenna
Genialna porada :) sprawa jest trochę skomplikowana i tu potrzebne jest tez podejście psychologiczne jednak wile mi rozjaśniło i dało możliwość lepszej obrony w razie czego.
Walczący
Z przesłanej opini na zadane pytanie jestem zadowolony i jeśli ktoś potrzebuje pomocy jak najbardziej polecam
Zenon
Odpowiedź konkretna i satysfakcjonujący wynik
Barbara

Zobowiązanie należy wypełnić zgodnie z jego treścią. Zgodnie z przepisami Kodeku cywilnego (dalej K.c.):

„Art. 353. § 1. Zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić.

Art. 354. § 1. Dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją w tym zakresie ustalone zwyczaje – także w sposób odpowiadający tym zwyczajom.

§ 2. W taki sam sposób powinien współdziałać przy wykonaniu zobowiązania wierzyciel.”

Musi Pan pamiętać, że pożyczkodawca ma prawo oczekiwać zwrotu pożyczki i ma prawo tego dochodzić w sądzie. To jest nie do zakwestionowania. Jednak nie jest tak, że nie może się Pan bronić, jeśli procent był naprawdę niewspółmierny.

Zgodnie z art. 304 Kodeksu karnego „kto wyzyskując przymusowe położenie innej osoby fizycznej, prawnej albo jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, zawiera z nią umowę, nakładając na nią obowiązek świadczenia niewspółmiernego ze świadczeniem wzajemnym, popełnia przestępstwo”.

Może Pan wnioskować w sądzie o ograniczenie odsetek do sześciokrotności stopy kredytu lombardowego NBP, tak jak to ogranicza ustawa w przypadku kredytów udzielanych konsumentowi.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Zgodnie z art. 3531 K.c. „strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego”.

Omawiany przepis w tym zakresie nawiązuje do dawnego uregulowania Kodeksu zobowiązań, według którego treść i cel umowy powinny czynić zadość dobrym obyczajom (art. 55 in fine Kodeksu zobowiązań). Na gruncie Kodeksu zobowiązań zakładano, że umowa jest sprzeczna z dobrymi obyczajami, jeżeli wykracza przeciwko uznanym w społeczeństwie zasadom moralnym lub przyjętej w obrocie uczciwości.

Ograniczenie dotyczące zasad współżycia społecznego ma charakter uniwersalny, gdyż zakreśla granice swobody kontraktowej zarówno co do obrotu niezawodowego, jak i zawodowego. Różnica zaś jest ta, że w ramach tego ostatniego większy akcent należy kłaść, między innymi, na zasadę uczciwości kupieckiej, wymaganie rzetelności i obowiązek zachowania lojalności, przy ocenie zaś należytej staranności ponadto mieć na uwadze profesjonalny charakter działalności.

Nie wiem, jak się do tego ustosunkuje sąd, bowiem ustawa ogranicza odsetki, ale tylko w umowach firma – konsument. Ale próbować warto.

Niewątpliwie powinien Pan wnioskować, aby sąd rozłożył należność na raty.

Zgodnie z treścią art. 320 Kodeksu postępowania cywilnego (dalej K.p.c.) „w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie”. W doktrynie podkreśla się, że uprawnienie to przysługuje sądowi w szczególnie uzasadnionych wypadkach, a więc w sytuacjach, w których ze względu na stan majątkowy, rodzinny czy zdrowotny spełnienie zasądzonego świadczenia byłoby dla pozwanego niemożliwe do wykonania lub w każdym razie bardzo utrudnione i narażałoby jego lub jego bliskich na niepowetowane szkody.

Analizując szczegółowo Pana sytuację zdrowotną, majątkową i osobistą sąd rozpatrzy, czy wniosek na raty zasługuje na uwzględnienie. Jeśli Pana sytuacja materialna jest na tyle zła, by uniemożliwić Panu spłatę zobowiązania w całości, a jednocześnie – w związku z osiąganym przez Pana stałym dochodem raty pozwolą Panu na realną spłatę tegoż zobowiązania, proszę zasugerować kwotę miesięczną, np. 300 zł – co pozwoli Panu na uniknięcie tym samym przymusu egzekucyjnego.

Co prawda w judykaturze i doktrynie przedmiot rozważań stanowi zagadnienie odsetek w przypadku rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty.

W uchwale składu siedmiu sędziów SN – zasada prawna – z dnia 22 września 1970 r., III PZP 11/70, OSNC 1971, nr 4, poz. 61 wyrażono w tej kwestii następujący pogląd: „Rozkładając z mocy art. 320 k.p.c. zasądzone świadczenia pieniężne na raty, sąd nie może – na podstawie tego przepisu – odmówić przyznania wierzycielowi żądanych odsetek za okres do dnia wydania wyroku zasądzającego świadczenie; rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty ma jednak ten skutek, że wierzycielowi nie przysługują odsetki od ratalnych świadczeń za okres od daty wyroku do daty płatności poszczególnych rat”.

Zapatrywanie to powtórzono w uchwale SN z dnia 15 grudnia 2006 r., III CZP 126/06, OSNC 2007, nr 10, poz. 147. Przytoczone stanowisko spotkało się z aprobatą w doktrynie (W. S., Przegląd orzecznictwa SN, PiP 1972, z. 2, s. 108; J. S., E. W., Przegląd orzecznictwa SN, NP 1972, nr 6, s. 963). Podkreślić przy tym trzeba, że niemożność naliczania odsetek za czas od wydania wyroku w przypadku rozłożenia świadczenia na raty ustaje z chwilą nadejścia terminu płatności poszczególnych rat. Jeśli zatem pozwany opóźnia się z zapłatą poszczególnych rat, powodowi należą się odsetki za opóźnienia.

Niewątpliwie będą to jednak odsetki ustawowe, a nie umowne. Warto więc złożyć wniosek o rozłożenie świadczenia na raty na podstawie art. 320 K.p.c.

Reasumując – po zapytaniu sądu jakie jest Pana stanowisko, proszę wskazać, iż nie kwestionuje Pan roszczenia – wie Pan, że pożyczki należy spłacać, ale prosi Pan o:

1) ograniczenie odsetek, gdyż te są niezgodne z zasadami współżycia społecznego i dobrymi obyczajami, są lichwiarskie – jeśli faktycznie są aż tak wysokie;

2) rozłożenie należności na raty na podstawie art. 320 K.p.c.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z długami?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »