Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z egzekucją?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Postępowanie egzekucyjne za przejazd bez biletu

Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 2019-07-12

Dostałem pismo od komornika sądowego o zasądzeniu kary za przejazd bez biletu 4 lata temu. Koperta zawierała około 10 różnych pism – wszystkie były z wcześniejszą datą, sprzed prawie 4 tygodni. Jedno z pism (również z taką datą) informuje mnie, że mam zapłacić 1800 zł za to, że komornik odnalazł mój majątek. Wcześniej nie otrzymałem żadnych pism i nikt nie wzywał mnie do uiszczenia czegokolwiek, a komornik od razu wszedł mi na pensję i pobrał kwotę powiększoną o te 1800 zł. Czy jest to zgodne z prawem i czy można coś z tym zrobić? [załączam dokumenty]

zdjęcie prawnika
Izabela Nowacka-Marzeion

»Wybrane opinie klientów

Dziękuję za szybką i pomocną odpowiedż
Halina, 55 lat, technik ekonomista
Jestem bardzo zadowolona, dziękuję za szybką i wyczerpującą odpowiedź
Katarzyna, 59 manager
Jestem bardzo zadowolona z odpowiedzi, kolejny raz przekonałam się, że są to odpowiedzi wyczerpujące i w pełni profesjonalne
Ela
Jestem zadowolony z porad prawnych udzielonych przez \"eporady24.pl\". Zadawałem kilkukrotnie pytania dodatkowe i otrzymałem ostatecznie wyczerpująca odpowiedź, a co najważniejsze, jej podstawę prawną.
Jerzy, fizjoterapeuta, 64 lata
Bardzo serdecznie dziękuje Pani mecenas za porade. Wszystko jest dla mnie jasne.
Edyta, mgr administracji, 38 lat

Najlepszym rozwiązaniem dla Pana będzie spłata należności z pominięciem komornika, czyli bezpośrednio na konto wierzyciela, i przedstawienie komornikowi dowodu wpłaty – obniży to Panu opłatę z 15% do 5%.

Kolejnym krokiem powinno być złożenie skargi na czynność komornika –  należy ją złożyć, aby zmniejszyć koszty egzekucji. Poniżej wyjaśniam dlaczego – w oparciu o przepisy i orzecznictwo.

Przy rozstrzyganiu o kosztach postępowania egzekucyjnego należy mieć na uwadze, że przepis art. 770 Kodeksu postępowania cywilnego (K.p.c.) wprowadza regułę zwrotu przez dłużnika kosztów celowych. Na mocy art. 43 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji – za prowadzenie egzekucji i inne czynności wymienione w ustawie komornik pobiera opłaty egzekucyjne. Wynagrodzenie, o którym mowa w art. 7971 K.p.c., jest ustalane i pobierane – stosownie do art. 53a ustawy o komornikach sądowych i egzekucji – dwuetapowo; najpierw od wniosku o podjęcie czynności poszukiwawczych, a następnie – gdy poszukiwania te dadzą pozytywny rezultat – za odnalezienie majątku. Opłatę stałą w wysokości 2% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego komornik pobiera od wierzyciela zgłaszającego stosowny wniosek. W razie odnalezienia majątku dłużnika komornik pobiera opłatę stałą w wysokości 5% szacunkowej wartości tego majątku, nie więcej jednak niż 100% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Opłata ta ulega zmniejszeniu o kwotę pobranej opłaty.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Przyjęcie koncepcji, że komornikowi należy się niejako mechanicznie opłata z art. 53a ust. 2 cyt. wyżej ustawy, niezależnie od efektywności czynności komornika, prowadziłoby przykładowo do przyznania uprawnienia do naliczenia tejże opłaty w sytuacji ustalenia przez komornika pobierania przez dłużnika zasiłku w wysokości niepodlegającej egzekucji.

Przepis art. 49 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji reguluje kompleksowo wysokość opłat egzekucyjnych należnych od dłużnika w wypadku umorzenia postępowania na wniosek wierzyciela. Norma ta nie przewiduje możliwości obciążenia dłużnika innymi opłatami, w tym również pozostałą częścią opłaty za poszukiwanie majątku. Wymieniony wyżej przepis nie rozróżnia sytuacji, w których prowadzone było poszukiwanie majątku dłużnika, od przypadków, gdy komornik takich czynności nie podejmował. Kwestie te normuje przepis szczególny, art. 53a ust 1 i 2 ww. ustawy. Faktem jest, iż trudności interpretacyjne wywołuje niejasne brzmienie art. 53a ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, dotyczącego opłaty za czynności podjęte przed faktyczną egzekucją, to jest na etapie poszukiwania majątku, z którego wierzyciel mógłby dopiero taką egzekucję przeprowadzić. Przepis nie określa wprost podmiotu zobowiązanego do uiszczenia drugiej części opłaty za poszukiwanie majątku, w sytuacji odnalezienia przez komornika składników majątku dłużnika. Skoro jednak przepis nie określa adresata tego obowiązku fiskalnego, należy odczytywać go całościowo, a więc z uwzględnieniem ustępu pierwszego, który stanowi, iż opłatę komornik pobiera od wierzyciela. Regulacja zawarta w ustępie drugim powołanego przepisu, dotycząca pozostałej części opłaty, zasady tej nie zmienia. Tym samym uznać należy, iż w dalszym ciągu zobowiązanym do jej poniesienia będzie wierzyciel.

Odnotować należy, iż w doktrynie prezentowany był pogląd przeciwny, zgodnie z którym druga część opłaty za poszukiwanie majątku ściągana jest od dłużnika, a odpowiednie stosowanie art. 49 ust. 3 ww. ustawy do pobrania drugiej części opłaty za odnalezienie majątku dłużnika oznacza, że komornik pobiera tę część opłaty od dłużnika w trybie opisanym w tym przepisie tylko w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela oraz na podstawie art. 823 K.p.c. (A.Marciniak „Ustawa o komornikach sądowych i egzekucji” Lexis Nexis, 2014). Powyższy pogląd zanegował Sąd Najwyższy uchwałą z dnia 18 października 2013 r. III CZP 57/13 , publ. OSNC 2014/6/61, stwierdzając, iż komornik pobiera opłatę przewidzianą w art. 53a ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (jedn. tekst: Dz. U. z 2011 r. Nr 231, poz. 1376 ze zm.) od wierzyciela. Uzasadniając swoje stanowisko, Sąd Najwyższy wyjaśnił, iż w sytuacji, gdy wierzyciel decyduje się na odstąpienie od egzekucji, cofając wniosek, a więc nie dochodzi do egzekucji, nie sposób uznać, by dłużnik zobowiązany był do ponoszenia kosztów powstałych przed efektywną egzekucją, w związku z wnioskiem wierzyciela o poszukiwanie majątku. Obciążenie dłużnika opłatą może mieć miejsce w sytuacji skierowania egzekucji do majątku odnalezionego przez komornika.

Jak podniósł Sąd Najwyższy w uzasadnieniu ww. uchwały, w doktrynie i orzecznictwie zgodnie wskazuje się, że opłaty należne komornikowi od uczestników postępowania z tytułu prowadzenia egzekucji oraz podejmowania innych czynności przewidzianych w ustawie są należnościami mającymi charakter publicznoprawny (zob. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2009 r., II CSK 60/09, niepubl.). Stanowią one jednak tylko część kosztów egzekucji prowadzonej przez komornika, należy zatem odróżnić zasady pobierania opłat od zasad ponoszenia kosztów egzekucji określonych w art. 770 K.p.c., a w konsekwencji przyjąć, że reguła wyrażona w tym przepisie może być stosowana wtedy, gdy organ egzekucyjny decyduje o obowiązku zwrotu kosztów już poniesionych. Nie dotyczy ona natomiast tego, kto ma obowiązek uiścić konkretną opłatę. Kwestię te regulują szczegółowo przepisy ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Już z tej przyczyny odwołanie się przy wykładni art. 53a ust. 2 u.k.s.e. do zasady odpowiedzialności dłużnika za koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji nie usprawiedliwia wniosku, że obowiązek uiszczenia opłaty przewidzianej w tym przepisie obciąża dłużnika. Stałą opłatę egzekucyjną uiszcza w zasadzie uczestnik postępowania wnioskujący o podjęcie przez komornika czynności podlegającej opłacie, a więc z reguły wierzyciel (art. 49a, 50, 51 i 53 u.k.s.e.). Opłata za czynność poszukiwania majątku dłużnika powinna być więc uiszczona w obu częściach przez wierzyciela. Podział tej opłaty na dwie części nie musi wiązać się z obowiązkiem ich poniesienia przez różne podmioty; ma on uzasadnienie w potrzebie zmotywowania komornika do efektywnego przeprowadzenia poszukiwania. Gdyby ustawodawca chciał obciążyć opłatą przewidzianą w art. 53a ust. 2 u.k.s.e. dłużnika, wolę taką wysłowiłby w sposób wyraźny.

Zatem w przedstawionej sprawie najpierw powinien Pan dostać od komornika zawiadomienie o wszczęciu egzekucji z żądaniem złożenia wyjaśnień. Dopiero potem powinno dojść do zajęcie wynagrodzenia czy konta bankowego. Dlatego w oparciu o przedstawione wyżej argumenty proszę złożyć skargę na czynność komornika w zakresie braku zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, braku możliwości złożenia wyjaśnień w toku postanowienia. Skargę składa się do sądu, który prowadzi egzekucję.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z egzekucją?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Podobne materiały

Czy komornik może ściągnąć dług od matki, żonatego syna który z nią nie mieszka?

Mam wykupione mieszkanie na własność. Mam syna, który założył własną rodzinę, wziął ślub. U mnie nie mieszka, ale jest zameldowany....

Firmy windykacyjne nękają za stare długi zmarłego

Od pewnego czasu niepokoją mnie firmy windykacyjne. Ma to związek z zakupem na raty, jakiego dokonał mój ojciec przed śmiercią. Zmarł...

Firma windykacyjna dzwoni w sprawie długów po ojcu

Mój ojciec zmarł 4 lata temu. Mimo, że kilka lat przed śmiercią miałyśmy z mamą znikomy kontakt z tatą, pani notariusz doradziła nam przyjęcie...

Wykupienie nieuznanego długu

Firma windykacyjna kupiła mój dług (nakaz zapłaty z e-sądu z 2013 r.). Nie znam tej firmy, nigdy nie uznałem tego długu, egzekucja komornicza od...

Spłacanie długu za pośrednictwem komornika

Moja sprawa dotyczy zadłużonego mieszkania rodziców na kwotę ok. 50 000 tys. zł. Wiem że była już rozprawa sądowa, spłata miała być dokonana, ale...

Kolejność zajmowania pieniędzy na koncie

Rozpocząłem pracę na podstawie umowy o pracę. Wynagrodzenie netto 3000 zł. Mam zasądzone alimenty 1200 zł (jest wyrok) i płacę je regularnie....

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »