Kategoria: Egzekucja

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z egzekucją?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Postępowanie egzekucyjne za przejazd bez biletu

Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 2019-07-12

Dostałem pismo od komornika sądowego o zasądzeniu kary za przejazd bez biletu 4 lata temu. Koperta zawierała około 10 różnych pism – wszystkie były z wcześniejszą datą, sprzed prawie 4 tygodni. Jedno z pism (również z taką datą) informuje mnie, że mam zapłacić 1800 zł za to, że komornik odnalazł mój majątek. Wcześniej nie otrzymałem żadnych pism i nikt nie wzywał mnie do uiszczenia czegokolwiek, a komornik od razu wszedł mi na pensję i pobrał kwotę powiększoną o te 1800 zł. Czy jest to zgodne z prawem i czy można coś z tym zrobić? [załączam dokumenty]

zdjęcie prawnika
Izabela Nowacka-Marzeion

»Wybrane opinie klientów

Dokładność i Szybkość odpowiedzi
Anita, 43 lata
Konkretna odpowiedz pod daną sprawę i możliwość zadawania dodatkowych pytań.
Jerzy
Jestem bardzo zadowolona, odpowiedź była szybka i merytoryczna, z uzasadnieniem i powołaniem się na przepisy
Ela
Usługa wykonana w terminie i zgodnie ze zleceniem. Zaletą jest szybka reakcja na pytania dodatkowe i informowanie na bieżąco o statusie zlecenia. Będę polecała znajomym.
Bożenna
Genialna porada :) sprawa jest trochę skomplikowana i tu potrzebne jest tez podejście psychologiczne jednak wile mi rozjaśniło i dało możliwość lepszej obrony w razie czego.
Walczący

Najlepszym rozwiązaniem dla Pana będzie spłata należności z pominięciem komornika, czyli bezpośrednio na konto wierzyciela, i przedstawienie komornikowi dowodu wpłaty – obniży to Panu opłatę z 15% do 5%.

Kolejnym krokiem powinno być złożenie skargi na czynność komornika –  należy ją złożyć, aby zmniejszyć koszty egzekucji. Poniżej wyjaśniam dlaczego – w oparciu o przepisy i orzecznictwo.

Przy rozstrzyganiu o kosztach postępowania egzekucyjnego należy mieć na uwadze, że przepis art. 770 Kodeksu postępowania cywilnego (K.p.c.) wprowadza regułę zwrotu przez dłużnika kosztów celowych. Na mocy art. 43 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji – za prowadzenie egzekucji i inne czynności wymienione w ustawie komornik pobiera opłaty egzekucyjne. Wynagrodzenie, o którym mowa w art. 7971 K.p.c., jest ustalane i pobierane – stosownie do art. 53a ustawy o komornikach sądowych i egzekucji – dwuetapowo; najpierw od wniosku o podjęcie czynności poszukiwawczych, a następnie – gdy poszukiwania te dadzą pozytywny rezultat – za odnalezienie majątku. Opłatę stałą w wysokości 2% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego komornik pobiera od wierzyciela zgłaszającego stosowny wniosek. W razie odnalezienia majątku dłużnika komornik pobiera opłatę stałą w wysokości 5% szacunkowej wartości tego majątku, nie więcej jednak niż 100% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Opłata ta ulega zmniejszeniu o kwotę pobranej opłaty.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Przyjęcie koncepcji, że komornikowi należy się niejako mechanicznie opłata z art. 53a ust. 2 cyt. wyżej ustawy, niezależnie od efektywności czynności komornika, prowadziłoby przykładowo do przyznania uprawnienia do naliczenia tejże opłaty w sytuacji ustalenia przez komornika pobierania przez dłużnika zasiłku w wysokości niepodlegającej egzekucji.

Przepis art. 49 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji reguluje kompleksowo wysokość opłat egzekucyjnych należnych od dłużnika w wypadku umorzenia postępowania na wniosek wierzyciela. Norma ta nie przewiduje możliwości obciążenia dłużnika innymi opłatami, w tym również pozostałą częścią opłaty za poszukiwanie majątku. Wymieniony wyżej przepis nie rozróżnia sytuacji, w których prowadzone było poszukiwanie majątku dłużnika, od przypadków, gdy komornik takich czynności nie podejmował. Kwestie te normuje przepis szczególny, art. 53a ust 1 i 2 ww. ustawy. Faktem jest, iż trudności interpretacyjne wywołuje niejasne brzmienie art. 53a ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, dotyczącego opłaty za czynności podjęte przed faktyczną egzekucją, to jest na etapie poszukiwania majątku, z którego wierzyciel mógłby dopiero taką egzekucję przeprowadzić. Przepis nie określa wprost podmiotu zobowiązanego do uiszczenia drugiej części opłaty za poszukiwanie majątku, w sytuacji odnalezienia przez komornika składników majątku dłużnika. Skoro jednak przepis nie określa adresata tego obowiązku fiskalnego, należy odczytywać go całościowo, a więc z uwzględnieniem ustępu pierwszego, który stanowi, iż opłatę komornik pobiera od wierzyciela. Regulacja zawarta w ustępie drugim powołanego przepisu, dotycząca pozostałej części opłaty, zasady tej nie zmienia. Tym samym uznać należy, iż w dalszym ciągu zobowiązanym do jej poniesienia będzie wierzyciel.

Odnotować należy, iż w doktrynie prezentowany był pogląd przeciwny, zgodnie z którym druga część opłaty za poszukiwanie majątku ściągana jest od dłużnika, a odpowiednie stosowanie art. 49 ust. 3 ww. ustawy do pobrania drugiej części opłaty za odnalezienie majątku dłużnika oznacza, że komornik pobiera tę część opłaty od dłużnika w trybie opisanym w tym przepisie tylko w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela oraz na podstawie art. 823 K.p.c. (A.Marciniak „Ustawa o komornikach sądowych i egzekucji” Lexis Nexis, 2014). Powyższy pogląd zanegował Sąd Najwyższy uchwałą z dnia 18 października 2013 r. III CZP 57/13 , publ. OSNC 2014/6/61, stwierdzając, iż komornik pobiera opłatę przewidzianą w art. 53a ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (jedn. tekst: Dz. U. z 2011 r. Nr 231, poz. 1376 ze zm.) od wierzyciela. Uzasadniając swoje stanowisko, Sąd Najwyższy wyjaśnił, iż w sytuacji, gdy wierzyciel decyduje się na odstąpienie od egzekucji, cofając wniosek, a więc nie dochodzi do egzekucji, nie sposób uznać, by dłużnik zobowiązany był do ponoszenia kosztów powstałych przed efektywną egzekucją, w związku z wnioskiem wierzyciela o poszukiwanie majątku. Obciążenie dłużnika opłatą może mieć miejsce w sytuacji skierowania egzekucji do majątku odnalezionego przez komornika.

Jak podniósł Sąd Najwyższy w uzasadnieniu ww. uchwały, w doktrynie i orzecznictwie zgodnie wskazuje się, że opłaty należne komornikowi od uczestników postępowania z tytułu prowadzenia egzekucji oraz podejmowania innych czynności przewidzianych w ustawie są należnościami mającymi charakter publicznoprawny (zob. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2009 r., II CSK 60/09, niepubl.). Stanowią one jednak tylko część kosztów egzekucji prowadzonej przez komornika, należy zatem odróżnić zasady pobierania opłat od zasad ponoszenia kosztów egzekucji określonych w art. 770 K.p.c., a w konsekwencji przyjąć, że reguła wyrażona w tym przepisie może być stosowana wtedy, gdy organ egzekucyjny decyduje o obowiązku zwrotu kosztów już poniesionych. Nie dotyczy ona natomiast tego, kto ma obowiązek uiścić konkretną opłatę. Kwestię te regulują szczegółowo przepisy ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Już z tej przyczyny odwołanie się przy wykładni art. 53a ust. 2 u.k.s.e. do zasady odpowiedzialności dłużnika za koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji nie usprawiedliwia wniosku, że obowiązek uiszczenia opłaty przewidzianej w tym przepisie obciąża dłużnika. Stałą opłatę egzekucyjną uiszcza w zasadzie uczestnik postępowania wnioskujący o podjęcie przez komornika czynności podlegającej opłacie, a więc z reguły wierzyciel (art. 49a, 50, 51 i 53 u.k.s.e.). Opłata za czynność poszukiwania majątku dłużnika powinna być więc uiszczona w obu częściach przez wierzyciela. Podział tej opłaty na dwie części nie musi wiązać się z obowiązkiem ich poniesienia przez różne podmioty; ma on uzasadnienie w potrzebie zmotywowania komornika do efektywnego przeprowadzenia poszukiwania. Gdyby ustawodawca chciał obciążyć opłatą przewidzianą w art. 53a ust. 2 u.k.s.e. dłużnika, wolę taką wysłowiłby w sposób wyraźny.

Zatem w przedstawionej sprawie najpierw powinien Pan dostać od komornika zawiadomienie o wszczęciu egzekucji z żądaniem złożenia wyjaśnień. Dopiero potem powinno dojść do zajęcie wynagrodzenia czy konta bankowego. Dlatego w oparciu o przedstawione wyżej argumenty proszę złożyć skargę na czynność komornika w zakresie braku zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, braku możliwości złożenia wyjaśnień w toku postanowienia. Skargę składa się do sądu, który prowadzi egzekucję.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z egzekucją?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »