Kategoria: Długi, pożyczki, kredyty

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z długami?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Niezwrócona pożyczka

Anna Sufin • Opublikowane: 2017-09-20

Moja mama pożyczyła pieniądze swojemu synowi w 2012 roku. Pieniądze miały być zwrócone po 2 latach. Została podpisana umowa pożyczki. W 2015 roku zostało napisane przez syna oświadczenie o istniejącym długu, który miał być spłacony do końca 2016 roku. Do dnia dzisiejszego pieniądze nie zostały zwrócone. W związku z tym mama chce przekazać sprawę niezwróconej pożyczki do sądu. Mama przebywa za granicą, więc chciałaby wiedzieć co zrobić w takim przypadku? Chciałaby również wiedzieć, czy osoba reprezentująca mamę musi być z miejsca zamieszkania dłużnika?

zdjęcie prawnika
Anna Sufin

»Wybrane opinie klientów

Genialna porada :) sprawa jest trochę skomplikowana i tu potrzebne jest tez podejście psychologiczne jednak wile mi rozjaśniło i dało możliwość lepszej obrony w razie czego.
Walczący
Z przesłanej opini na zadane pytanie jestem zadowolony i jeśli ktoś potrzebuje pomocy jak najbardziej polecam
Zenon
Odpowiedź konkretna i satysfakcjonujący wynik
Barbara
Bardzo rzetelne i szybkie wsparcie. Pani Joanna Korzeniewska w pełni odniosła się do opisanego problemu, przedstawiając kilka możliwych wariantów rozwiązania. Precyzyjnie opisała ścieżkę postępowania i szybko odniosła się do moich dodatkowych pytań. Usługa w pełni zaspokoiła moje potrzeby, dzięki tej poradzie mogłm szybko zareagować i podjąć stosowne kroki ku rozwiązaniu mojego problemu.
Piotr, 35 lat, właściciel firmy
Dziękuję za szczegółową analizę problemu i pomoc. Niesamowite jest to że tak szybko i konkretnie z przepisami podana jest odpowiedź.
Katarzyna, samodzielna księgowa

Podaje Pan, że Pana mama zawarła umowę pożyczki w 2012 r., uczyniła to w formie pisemnej. Termin spłaty określono na 2014 r. W 2015 r. doszło do uznania długu – dłużnik podał, że spłaci pożyczkę do końca 2016 r. Do dnia dzisiejszego pieniądze nie zostały zwrócone. Zapytuje Pan, czy mama, mieszkając za granicą, może złożyć pozew w sądzie i jakie procedury będą ją obowiązywały. Zapytuje Pan także, czy osoba reprezentująca mamę musi być z miejsca zamieszkania dłużnika.

W pierwszej kolejności wskażę, że – o ile w umowie inaczej nie określono – pozew wnosi się do sądu właściwego dla miejsca zamieszkania dłużnika albo – w przypadku roszczeń z umowy – także przed sąd miejsca wykonania umowy (w razie wątpliwości miejsce to powinno być stwierdzone dokumentem) (por. art. 27, 34 K.p.c.). Mogą zatem Państwo wybrać właściwość sądu spośród tych dwóch alternatywnych. Oczywiście omawiam przypadek, w którym nie ustalono w umowie jurysdykcji innego sądu. Państwa umowa miała – jak rozumiem – miejsce wykonania w Polsce, została zawarta na podstawie prawa polskiego, zatem sprawa powinna się odbyć w sądzie polskim, a sąd ten powinien orzekać na podstawie prawa polskiego.

Skoro zatem sąd polski pozostaje właściwy, Pana mama także z zagranicy może wysłać pozew do sądu polskiego. Jeśli jednak Pana mama nie ustanowi pełnomocnika w Polsce do prowadzenia sprawy, ani też nie ustanowi pełnomocnika do doręczeń, sąd będzie przesyłać zawiadomienia w trybie międzynarodowym opisanym w przepisach.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Polecam zatem ustanowienie albo pełnomocnika do prowadzenia sprawy, albo chociaż pełnomocnika do doręczeń, który będzie odbierał pocztę dla Pana mamy. Nie ma wymogu, iżby ten pełnomocnik był z miejsca zamieszkania dłużnika. Może to być pełnomocnik z dowolnego miejsca w Polsce.

Prowadzenie sprawy Pana mama może powierzyć wskazanym w przepisie osobom z rodziny albo profesjonalnemu pełnomocnikowi. Zgodnie z art. 87 K.p.c.:

„Art. 87. § 1. Pełnomocnikiem może być adwokat lub radca prawny, w sprawach własności przemysłowej także rzecznik patentowy, a w sprawach restrukturyzacji i upadłości także osoba posiadająca licencję doradcy restrukturyzacyjnego, a ponadto osoba sprawująca zarząd majątkiem lub interesami strony oraz osoba pozostająca ze stroną w stałym stosunku zlecenia, jeżeli przedmiot sprawy wchodzi w zakres tego zlecenia, współuczestnik sporu, jak również małżonek, rodzeństwo, zstępni lub wstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia.

§ 2. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Osoba prawna prowadząca, na podstawie odrębnych przepisów, obsługę prawną przedsiębiorcy, osoby prawnej lub innej jednostki organizacyjnej może udzielić pełnomocnictwa procesowego – w imieniu podmiotu, którego obsługę prawną prowadzi – adwokatowi lub radcy prawnemu, jeżeli została do tego upoważniona przez ten podmiot.

§ 3. W sprawach o ustalenie i zaprzeczenie pochodzenia dziecka i o roszczenia alimentacyjne pełnomocnikiem może być również przedstawiciel właściwego w sprawach z zakresu pomocy społecznej organu jednostki samorządu terytorialnego oraz organizacji społecznej, mającej na celu udzielanie pomocy rodzinie.

§ 4. W sprawach związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego pełnomocnikiem rolnika może być również przedstawiciel organizacji zrzeszającej rolników indywidualnych, której rolnik jest członkiem.

§ 5. W sprawach związanych z ochroną praw konsumentów pełnomocnikiem może być przedstawiciel organizacji, do której zadań statutowych należy ochrona konsumentów.

§ 6. W sprawach związanych z ochroną własności przemysłowej pełnomocnikiem twórcy projektu wynalazczego może być również przedstawiciel organizacji, do której zadań statutowych należą sprawy popierania własności przemysłowej i udzielania pomocy twórcom projektów wynalazczych.”

Pełnomocnikiem do doręczeń może być każda osoba fizyczna posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych zamieszkała w Polsce (por. postanowienie SN z 19.09.1980 r., I CZ 118/80, LEX nr 8268). Zakres umocowania takiej osoby ogranicza się wyłącznie do odbioru pism sądowych. Pełnomocnik do doręczeń nie jest uprawniony do składania oświadczeń w imieniu podmiotu, który go wskazał (por. uzasadnienie postanowienia SN z 19.03.1997 r., II UKN 36/97, OSNP 1998, nr 2, poz. 65).

W wypadku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń listy z sądu nie byłyby wysyłane za granicę, ale właśnie do tego pełnomocnika do doręczeń w Polsce. W celu ustanowienia takiego pełnomocnika Pana mama powinna wysłać do sądu podpisane własnoręcznie oświadczenie ze wskazaniem pełnomocnika do doręczeń w Polsce wraz z jego adresem. Co do zasady bowiem (poza wypadkiem wskazania pełnomocnika na posiedzeniu sądowym – por. art. 89 § 2) pełnomocnictwo do doręczeń powinno być udzielone w formie pisemnej (por. np. wyrok SN z 22.08.1950 r., C 142/50, OSN(C) 1952, nr 1, poz. 7). W razie wątpliwości sąd może zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony (art. 89 § 1).

Gdyby Pana mama nie ustanowiła pełnomocnika, zajdą zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego określające międzynarodową procedurę, które stanowią:

„Art. 1132. § 1. Sądy występują o doręczenie pism sądowych osobie mającej miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedzibę za granicą do sądów lub innych organów państw obcych.

§ 2. Wnioski są przesyłane bezpośrednio, jeżeli taki sposób dopuszcza prawo państwa wezwanego, lub za pośrednictwem polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego lub urzędu konsularnego. Nie wyłącza to innych sposobów przesyłania wniosków.

Art. 1133. § 1. Sąd może doręczyć pisma sądowe osobie przebywającej lub mającej siedzibę za granicą pocztą listem poleconym za potwierdzeniem odbioru, jeżeli taki sposób dopuszcza prawo państwa, w którym ma nastąpić doręczenie.

§ 2. Jeżeli nie jest możliwe doręczenie z powodu odmowy wykonania wniosku przez sąd lub inny organ państwa wezwanego lub długotrwałego niewykonywania wniosku, sąd może doręczyć pisma w sposób określony w § 1, także wówczas, gdy takiego sposobu nie dopuszcza prawo państwa, w którym ma nastąpić doręczenie.

Art. 11355. § 1. Strona, która nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wskazać pełnomocnika do doręczeń w Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 2. W razie niewskazania pełnomocnika do doręczeń, przeznaczone dla tej strony pisma sądowe pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Stronę należy o tym pouczyć przy pierwszym doręczeniu. Strona powinna być również pouczona o możliwości złożenia odpowiedzi na pismo wszczynające postępowanie i wyjaśnień na piśmie oraz o tym, kto może być ustanowiony pełnomocnikiem.”

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z długami?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
wizytówka Zadaj pytanie »