|
Opublikowane: 07.10.2009 Autor: Janusz Wyląg Wyjawienie majątkuJak się powszechnie przyjmuje, wyjawienie majątku jest pomocniczym sposobem egzekucji. Służy ono uzyskaniu przez wierzyciela informacji o składnikach majątku dłużnika, w celu skierowania do nich egzekucji. Wniosek o wyjawienie majątku dłużnika należy złożyć w sądzie rejonowym właściwości ogólnej dłużnika. Podlega on opłacie sądowej w kwocie 40 zł (art. 70 ust. 5 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych). Do wniosku należy dołączyć odpis protokołu zajęcia lub inny dokument uzasadniający obowiązek wyjawienia majątku, a jeżeli wniosek złożono przed wszczęciem egzekucji, także tytuł wykonawczy.
Zasadą jest, że wniosek o wyjawienie majątku dłużnika składa się po umorzeniu postępowania egzekucyjnego na skutek bezskuteczności egzekucji. Jednakże zgodnie z art. 913 § Kodeksu postępowania cywilnego, jeżeli zajęty w egzekucji majątek dłużnika nie rokuje zaspokojenia egzekwowanych należności lub jeżeli wierzyciel wykaże, że na skutek prowadzonej egzekucji nie uzyskał w pełni zaspokojenia swej należności, może on żądać zobowiązania dłużnika do złożenia wykazu majątku z wymienieniem rzeczy i miejsca, gdzie się znajdują, przypadających mu wierzytelności i innych praw majątkowych. Dłużnik składa także przyrzeczenie według roty.
Tym samym, wyjawienia majątku można żądać także w toku egzekucji.
Zgodnie z art. 913 § 2 K.p.c. wierzyciel może żądać wyjawienia majątku także przed wszczęciem egzekucji, jeżeli uprawdopodobni, że nie uzyska zaspokojenia w pełni swej należności ze znanego mu majątku albo z przypadających dłużnikowi bieżących świadczeń periodycznych za okres sześciu miesięcy.
Wniosek o wyjawienie majątku rozpoznawany jest po wezwaniu i wysłuchaniu stron. Sąd, wzywając dłużnika na posiedzenie, powinien pouczyć go o skutkach niestawiennictwa lub odmowy złożenia wykazu majątku. Brak takiego pouczenia nie pozwala na zastosowanie wobec dłużnika środków przymusu, jeżeli nie stawi się on na posiedzenie bez usprawiedliwienia.
Obecny na posiedzeniu dłużnik zajmuje miejsce, z którego zeznają świadkowie. Po odebraniu od niego przyrzeczenia dłużnik odpowiada na dodatkowe pytania wierzyciela, pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
Złożony przez dłużnika wykaz i przyrzeczenie sąd odbiera niezwłocznie. Jedynie w wyjątkowych okolicznościach sąd może wyznaczyć dłużnikowi termin dłuższy niż tydzień. Zgodnie z art. 919 K.p.c. za osobę, która nie ma zdolności procesowej (np. za małoletniego), wykaz i przyrzeczenie obowiązany jest złożyć jej przedstawiciel ustawowy.
Sąd posiada do dyspozycji szereg środków dyscyplinujących dłużnika. Jeżeli bez usprawiedliwionej przyczyny nie stawi się on do sądu w celu złożenia wykazu i przyrzeczenia, albo stawiwszy się, nie złoży wykazu lub odmówi odpowiedzi na zadane mu pytanie, albo odmówi złożenia przyrzeczenia, sąd może skazać go na grzywnę lub nakazać przymusowe doprowadzenie (przez policję lub komornika) oraz może zastosować areszt nieprzekraczający miesiąca. Należy nadmienić, że sąd może stosować łącznie przymusowe doprowadzenie oraz areszt. Na zastosowanie aresztu Kodeks postępowania cywilnego nie przewiduje środka zaskarżenia.
W razie zastosowania środków przymusu dłużnik może w każdej chwili złożyć wykaz i przyrzeczenie.
Na postanowienie sądu w przedmiocie wyjawienia majątku przysługuje zażalenie. Jednakże wniesienie zażalenia nie tamuje wykonania postanowienia o wyjawieniu majątku.
Dłużnik, przeciwko któremu złożono wniosek o wyjawienia majątku, jest z urzędu przez sąd wpisywany do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych Krajowego Rejestru Sądowego.
Dłużnik, który złożył przyrzeczenie lub w stosunku do którego zastosowano środki przymusu, obowiązany jest do złożenia nowego wykazu i przyrzeczenia na żądanie tego samego lub innego wierzyciela, gdy od złożenia przyrzeczenia lub wyczerpania środków przymusu upłynął okres jednego roku (art. 9181 K.p.c.).
poleć artykuł znajomemu
|
|
