Opublikowane: 17.09.2009

Pobyt za granicą a długi w Polsce

Od kilku lat przebywam za granicą. W Polsce prowadziłem jednoosobową działalność gospodarczą i do dzisiaj mam nieuregulowane zobowiązania: kredyt oraz niezapłacony rachunek telefoniczny. Moich rodziców nachodzi komornik, a firma windykacyjna straszy ich, że jeśli nic nie zrobię z moim długiem, wyślą za mną europejski list gończy. Czy jest to możliwe? Co mogę zrobić w tej sytuacji? Czy takie zadłużenia się przedawniają? Czy takie zobowiązanie jest możliwe do spłaty w ratach? Jak można uniknąć zapłacenia dość wysokich odsetek i kosztów komorniczych? Czy powinienem obawiać się powrotu do kraju?

Na wstępie należy dokonać rozróżnienia na prawo cywilne (tj. niespłacone zobowiązania i dochodzenie ich na drodze procesu cywilnego lub gospodarczego) oraz karne (tj. sprawy europejskiego nakazu aresztowania ENA oraz postępowania karnego w związku z popełnieniem przestępstwa).

Na gruncie prawa cywilnego zgodnie z przepisem art. 118 Kodeksu cywilnego termin przedawnienia wynosi 10 lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – 3 lata.

Odsetki przedawniają się z upływem 3 lat, nie później jednak niż roszczenie główne.

Jeśli zobowiązania z tytułu kredytu oraz rachunków telefonicznych powstały w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to przedawnienie nastąpi z upływem 3 lat od dnia wymagalności roszczenia. Jednak pamiętać należy, że bieg przedawnienia przerywa się:

1. przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia (np. w dniu wystąpienia przez bank o nadanie bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności);
2. przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje.

Po każdym takim przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo. Jednak w przypadku wskazanym w pkt. 1 biegnie on na nowo dopiero od dnia zakończenia postępowania przed sądem.

Jeśli upłynął termin przedawnienia, to roszczenie przestaje być wymagalne. Dłużnik nie ma prawa jego dochodzenia. W takiej sytuacji należy poinformować o tym fakcie osoby dochodzące od Pana roszczeń (np. firmę windykacyjną, która przejęła Pana zobowiązania z tytułu zaległych należności).

Jeżeli toczy się postępowanie egzekucyjne, to może się Pan zwolnić od kosztów egzekucji poprzez ich zapłatę.

Jeśli komornik uzyska informację (np. od Pana rodziców), iż z egzekucji nie uzyska sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych, to może umorzyć egzekucję z urzędu – na mocy przepisu art. 824 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania cywilnego. Umorzenie postępowania nie oznacza jednak, iż komornik nie pobierze kosztów egzekucji – wskazuje na to ustawodawca w przepisie art. 49 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2006 Nr 167, poz. 1191 z późn. zm.).

Przepisy nie przewidują możliwości umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek dłużnika.

Jeśli istnieje możliwość spłaty zobowiązań, tj. posiada Pan majątek, to może Pan złożyć wniosek do komornika o rozłożenie należności na raty i ustalenie harmonogramu spłat.

Jeśli zaś chodzi o prawo karne, to dłużnik może złożyć do organów ścigania w Polsce zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przez Pana przestępstwa. Jeśli prokurator uzna, iż dowody zgromadzone w sprawie pozwalają przypuszczać, że popełnił Pan przestępstwo – np. oszustwa z art. 286 Kodeksu karnego lub inne, które jest zagrożone karą powyżej jednego roku pozbawienia wolności – i jeśli zostanie wszczęte postępowanie karne przeciwko osobie, to sąd okręgowy, na wniosek prokuratora, może wydać europejski nakaz aresztowania – art. 607b Kodeksu postępowania karnego. Na podstawie tego nakazu może Pan zostać aresztowany na terenie Unii Europejskiej.

Podkreślić jednak należy, iż taka sytuacja może się zdarzyć tylko w przypadku wszczęcia postępowania karnego przeciwko osobie (tzw. in personam) i tylko wtedy, gdy zarzucany Panu czyn jest zagrożony karą powyżej jednego roku pozbawienia wolności.

Oceń przydatność tekstu: Ocena przydatności tekstu:

Oceń zrozumienie tekstu: Ocena zrozumienia tekstu:

poleć pytanie znajomemu     wersja do druku